Widzisz wypowiedzi znalezione dla zapytania: vii wydzial ksiag wieczystych warszawa
Wiadomość
  Gdzie w Wawie księga wieczysta?

| W którym sądzie w Warszawie można złożyć wniosek o założenie księgi
| wieczystej dla mieszkania na Bemowie??

Sąd Rejonowy dla W-wy Mokotowa  VI(?) Wydział Ksiąg Wieczystych (tel.
831 55 65), al.Solidarności 58,

KG


VII Wydzial. Cala reszta idealnie:)  Mam jeszcze do nich taki nr.831 20 92
Przyjmuja interesantow od 8.30 do 14.00. Propopnuje uzbroic sie w
cierpliwosc i miec dobry humor. Ja tam zalatwiam ujawnienie w ksiedze
wieczystej i z tego co sie nasluchalam stojac w dlugasnej kolejce to na 99%
nie zalatwisz tego za pierwszym podejsciem (mi sie nie udalo). Totalna
dezinformacja. Na poczatek radze przydusic pania w informacji (parter
pok. nr 12), niech ci udzieli wyczerpujacych wskazowek co masz zlozyc,
w jakiej formie itd. bo nastoisz sie w kolejce do wlasciwego pokoju
(bodajrze 219), a i tak mozesz nic nie zalatwic. Nie licz na pomoc i dobry
humor urzedniczek przyjmujacych wnioski. Podobno takiegoz nie miewaja:)

Zycze powodzenia w zalatwianiu sprawy i optymizmu, mimo wszystko.
buziaki,
Karolina

 
  hipoteka kaucyjan łączna
Niżej namiary na sąd:
Wydział VII
Właściwość Wydziału obejmuje dzielnice Mokotów, Ursynów, Wilanów
Informacja telefoniczna - numer (022) 531 4220.
składanie wniosków do ksiąg wieczystych
- pokój nr 7 codziennie w godzinach 8:30 - 14:30 oraz 14:45 - 18:00
Całe zdarzenie trwało jak dla mnie niedługo - bo zaledwie 20min.
Może dlatego że wcześniej uiściłem 200 pln opłatę przez internet.
Przelewem na rachunek sądu NBP Okręgowy Oddział w Warszawie 95101010100403412231000000 - z podaniem numeru wniosku dz.kw i wydziału którego dotyczy płatność (ja podałem nr aktu notarialnego)

Również mam kredyt w M i generalnie to M przygotował mi wniosek. Powinnaś mieć tak samo.
Jeśli nie to spróbuj na http://www.pity.pl/druki/ i poszukaj wniosku o nazwie KW-WPIS(1).

Pozdr.
Morales
  Ogłoszenie Zarządu
Wielu z Państwa, Mieszkańców nowych zasobów naszej Spółdzielni jest zainteresowanych (w związku z zobowiązaniami kredytowymi) założeniem Księgi Wieczystej na lokal mieszkalny.

Wobec powyższego Zarząd SMB „Osiedle Kabaty” informuje, żeby złożyć wniosek do założenia Księgi Wieczystej niezbędne są następujące dokumenty :

1. Zaświadczenie ze Spółdzielni potwierdzające fakt posiadania tytułu prawnego do lokalu mieszkalnego ( zaświadczenie to wydawane jest na podstawie podania Członka (właściciela lokalu), złożonego w pok.. 201), odbiór zaświadczenia w pok. 112 tel. 0-22 649-14-82 wew. 102, 130 lub 112,
2. Wypis z rejestru gruntów z Urzędu Dzielnicy Warszawa Ursynów – Delegatury Biura Nieruchomościami, Geodezji i Katastru.
Prośbę o wydanie wypisu należy kierować na Al. KEN 61
kontakt tel. 0 22 54 57 100
3. Zaświadczenie lub oświadczenie Banku dołączone do umowy kredytowej,
4. Kopia „Umowy ustanowienia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego” lub „Przydziału na lokal mieszkalny” – poświadczona przez Notariusza.

Wniosek o założenie Księgi Wieczystej należy składać w Sądzie Rejonowym dla Warszawy Mokotowa VII Wydział KW Warszawa, Al. Solidarności 58
  [Świdnica] Przetargi
Powszechny Zakład Ubezpieczeń na Życie Spółka Akcyjna
z siedzibą w Warszawie, al. Jana Pawła II 24, 00-133 Warszawa
OGŁASZA NIEOGRANICZONY PRZETARG PISEMNY
na sprzedaż prawa wieczystego użytkowania nieruchomości gruntowej
położonej w Świdnicy przy ul. Trybunalskiej 11-13

Przedmiotem przetargu jest prawo wieczystego użytkowania nieruchomości gruntowej położonej w Świdnicy przy
ul. Trybunalskiej 11-13, o łącznej powierzchni 974 m2, składającej się z dwóch działek oznaczonych w ewidencji gruntów
jako działka nr 158/1 o powierzchni 913 m2 i działka nr 168/2 o powierzchni 61 m2 z obrębu 4 Śródmieście. Nieruchomość
objęta jest księgą wieczystą KW nr 37589 prowadzoną przez Sąd Rejonowy w Świdnicy, V Wydział Ksiąg Wieczystych.
Na działce 158/1 znajduje się naniesienie w postaci rozpoczętej budowy obiektu budowlanego.
1. Przetarg zostaje ogłoszony bez podania ceny wywoławczej nieruchomości.
2. Warunkiem przystąpienia do przetargu jest wpłacenie wadium w kwocie 30 000 zł (słownie: trzydzieści tysięcy
złotych), przelewem na konto
PZU Życie SA -Centrala
00-133 Warszawa, al. Jana Pawła II 24
PeKaO S.A. XIII Oddział w Warszawie 53 1240 2034 1111 0000 0306 7426
3. Materiały przetargowe dotyczące przetargu zamieszczone zostały na stronie internetowej http://www.pzu.pl (Grupa PZU
w zakładce Nieruchomości), ponadto można je odebrać w siedzibie POK PZU Życie SA w Świdnicy przy ul. Armii
Krajowej 1, w dni robocze w godzinach od 8.00 do 16.00 lub w siedzibie Biura Nieruchomości PZU Życie SA
w Warszawie, al. Jana Pawła II 24, pok. 1517, w dni robocze w godzinach od 9.00 do 17.00 do dnia 15.04.2008 r.
4. Przedmiot przetargu można oglądać w dniach 2.04.2008 r. i 9.04.2008 r. w godzinach od 10.00 do 12.00, po uprzednim
wcześniejszym uzgodnieniu telefonicznym terminu z panem M. Trybuś, tel. 601 922 760.
5. Oferty w zamkniętych kopertach z dopiskiem ‼OFERTA NABYCIA NIERUCHOMOŚCI W ŚWIDNICY - NlE OTWIERAĆ”,
należy przesyłać na adres: PZU Życie SA Biuro Zakupów, al. Jana Pawła II 24, 00-133 Warszawa lub składać
w sekretariacie Biura Zakupów, adres jak wyżej, VII piętro, pokój 736, w terminie do dnia 18.04.2008 r. do godziny 14.00.
Ofertę uważa się za złożoną w terminie, jeśli zostanie ona doręczona we wskazane miejsce przed upływem
wyznaczonego terminu (stempel pocztowy nie rodzi skutków prawnych złożenia oświadczenia w terminie).
6. Okres związania ofertą wynosi 90 dni od dnia otwarcia ofert.
7. Oferent wraz z ofertą cenową zobowiązany jest złożyć dowód wniesienia wadium.
8. Wadium złożone przez oferentów, których oferty nie zostaną przyjęte oraz w przypadku odwołania przetargu bez
podania przyczyny lub unieważnienia przetargu, zostanie zwrócone niezwłocznie, nie później niż przed upływem 7 dni
od dnia otwarcia ofert lub podjęcia decyzji o odwołaniu przetargu bez podania przyczyny lub unieważnienia przetargu.
9. Wadium złożone przez oferenta, którego oferta zostanie wybrana będzie zaliczone na poczet ceny zakupu nieruchomości.
10. Wadium przepada na rzecz PZU Życie SA, jeżeli oferent, którego oferta została przyjęta uchyli się od zawarcia umowy.
11. Otwarcie ofert odbędzie się w siedzibie PZU Życie SA w Warszawie przy al. Jana Pawła II 24, w dniu 21.04.2008 r.
12. Komisja przetargowa zawiadomi oferentów o wynikach przetargu w terminie 7 dni od dnia otwarcia ofert.
13. PZU Życie SA zastrzega sobie prawo odwołania lub unieważnienia przetargu na każdym jego etapie, bez obowiązku
podania przyczyny.
14. W przypadku złożenia dwóch lub więcej równorzędnych ofert, komisja przetargowa ma prawo do zaproszenia
oferentów, którzy złożyli równorzędne oferty, do złożenia ofert uzupełniających.
 
  INNA KOŚCIÓŁ KATOLICKI STAJLA
120r. Wynalezienie wody święconej, pierwsze wzmianki o używaniu wody święconej do 'wypędzania duchów' nieczystych
157r. Wprowadzenie kar kościelnych i klątw, czyli zamordyzmu. Skuteczna broń Kościoła w walce z własnymi wiernymi Po raz pierwszy zastosowano formy pokuty, II wiek - Święty Klemens z Aleksandrii pisał, 'Każda kobieta powinna być przepełniona wstydem przez samo tylko myślenie, że jest kobietą'. Rzymski filozof Celsus poświadcza fałszowanie pism chrześcijańskich, mówiąc o rewizjonistach:'przerabiali Pisma Święte z ich pierwotnej postaci i usunęli wszystko, co pozwalało im na odparcie skierowanych przeciwko nim zarzutów'.(Pomimo zakazania przez Kościół prowadzenia jakichkolwiek dalszych badań dotyczących pochodzenia Ewangelii, uczeni wykazali, że wszystkie cztery uznane przez Kościół Ewangelie zostały przerobione i poprawione). Aż do III wieku wyznawcy chrystianizmu nie słyszeli o wieczystym dziewictwie Maryi. Ewangelia Mateusza informuje, iż Józef "nie zbliżał się do Maryi, aż porodziła Syna". (Zbliżenie się oznacza w Bibli malżenskie współżycie.
200 r. Ustanowiono "stan duchowny" przez wprowadzenie ordynacji. Chrześcijanie zostali podzieleni na duchownych i laików - przedtem wszyscy byli na równi, jednocześnie będąc braćmi i kapłanami przed Bogiem.
220r. Przyjęto dogmat o konieczności pewnych czynności kościelnych, niezbędnych do zbawienia.
250r. Wprowadzono naukę o wiecznych mękach.
312r. Według legendy, cesarz Konstantyn przed bitwą przy Moście Mulwijskim ujrzał na niebie krzyż z napisem 'Tym zwyciężysz'. Miało to tłumaczyć późniejszy życzliwy stosunek Konstantyna do chrześcijan Bitwa pod mostem Mulwijskim (według innej wersji przegrana bitwa kandydata na cesarza Konstantyna z Maksencjuszem -pobożnym poganinem. Wizje krzyża miał po wiadomości że skarbiec jest pusty, nie było to nic innego jak zwykła gierka polityczna na zatkanie gęby żołdakom i wmówienie że widział krzyż, żeby uniknąć wypłaty żołdu). Chrześcijaństwo staje się jedną z religii państwowych pogańskiego Rzymu. Powstanie Instytucji Kościoła Katolickiego. Początek prześladowania i mordowania niechrześcijan.
313r. Edykt w Mediolanie wydany przez Konstantyna i Licyniusza, przyznający chrześcijanom wolność wyznania. Konstanty dopiero na łożu śmierci przyjął chrzest.
321r. Cesarz Konstantyn nakazuje święcić niedzielę zamiast dotychczasowej soboty. (na pamiątkę zmartwychwstałego rzymskiego boga Mitry którego kult dotarł do Rzymu. Dekret Konstantyna brzmi następująco: 'Czcigodny dzień Słońca winien być wolny od rozpraw sądowych i od wszelkich zajęć ludności miejskiej; natomiast mieszkańcy wsi mogą w tym dniu swobodnie uprawiać rolę'(Codex Justinianus, III, 12).
325r. W Nicei odbył się pierwszy powszechny sobór biskupów chrześcijańskich z całego cesarstwa. Sobór przyjął zwięzłe sformułowania dogmatów chrześcijańskich (tzw. nicejski symbol wiary). Potępiono naukę Ariusza, który był kapłanem chrześcijańskim w Aleksandrii, a na początku IV wieku wystąpił z nauką podważającą dogmat Trójcy Świętej i zaprzeczał boskiej naturze Chrystusa. Zyskał rzesze zwolenników. Na soborze skazano Ariusza na wygnanie, a jego księgi spalono. Cesarz Konstantyn na soborze nicejskim ustanawia kanon pisma 'świętego' i 'dwójce świętą' awansując Jezusa do miana Boga. Jezus z Betlejem ma zastąpić dotychczas czczonego Mitrę. W I wieku kult Mitry (mitraizm) zaczął szerzyć się w Rzymie (mitreum) w podziemiach obecnej bazyliki św. Klemensa (San Clemente). W III i IV wieku mitraizm został włączony do państwowego kanonu religijnego w Rzymie. Mitrę przedstawiano jako młodzieńca w tunice, w czapce frygijskiej na głowie, zabijającego byka. Dzień narodzin Mitry, czyli 25 grudnia został w IV wieku przyjęty jako dzień narodzin Chrystusa - obecnie, jak wiadomo, pokrywa się z chrześcijańskim świętem 'Bożego Narodzenia'. W tradycji chrześcijańskiej pierwszym który pisał o narodzinach Jezusa 25 grudnia był już w II wieku Hipolit Rzymski, natomiast święto narodzin Mitry nie było świętem państwowym, a przyjęcie tej daty za datę narodzin Jezusa wiąże się z chęcią wyrugowania pogańskiego kultu. Dogmat boskości Jezusa na Soborze Nicejskim przyjęto przez głosowanie stosunkiem 270 do 3 głosów sprzeciwu. Tam też ustalono kryteria w/g których przyszłe księgi Nowego Testamentu miały być wybrane (odrzucono ewangelie tzw. gnostyczne (27 ewangelii). Ostateczna wersja Nowego Testamentu została przyjęta na Soborze w Kartaginie. Pierwszą ofiarą herezji przeciw doktrynie kościelnej, skazaną i zamordowaną był biskup Avilii(dzisiejsza Hiszpania) Prescillian w 386r.
330r. Wprowadzenie czczenia zmarłych 'świętych' i ich relikwii. Ok. 339 - 397 r. - św. Ambroży, biskup mediolański, jeden z ojców Kościoła zachodniego. Zreformował liturgię i śpiew kościelny. Spowodował usunięcie z gmachu senatu rzymskiego posągu bogini Victorii, ostatniego świadectwa dawnej religii w Rzymie.
347r. Ojciec Kościoła Firmicus Maternus zachęca władców: 'Niechaj ogień mennicy albo płomień pieca hutniczego roztopi posągi owych bożków, obróćcie wszystkie dary wotywne na swój pożytek i przejmijcie je na własność. Po zniszczeniu świątyń zostaniecie przez Boga wywyższeni'.
348r. Uznanie życia klasztornego za święte. 360r. Wprowadzenie zwyczaju czczenia aniołów.
364r. Na soborze w Laodycei Kościół zabronił świętowania soboty. W Kanonie XXIX tegoż Soboru widnieje następujący zapis: 'Chrześcijanie nie powinni judaizować i próżnować w sobotę, ale powinni pracować w tym dniu; powinni szczególnie uczcić Dzień Pański będąc chrześcijanami, i jeśli to możliwe, nie pracować w tym dniu. Jeśli jednak będą judaizować w tym dniu zostaną odłączeni od Chrystusa'
375 - 383r. Cesarz Flawiusz Gracjan zaczął stosować represje przeciw poganom i nieortodoksyjnym chrześcijanom. Zrzekając się tytułu rzymskiego najwyższego kapłana (pontifex maximus), pozbawił pogańską religię poparcia państwowego. Cesarz Teodozjusz zrzekł się tytułu cesarskiego `pontifex maximus' na rzecz biskupa Rzymu. Tytuł ten wcześniej nosili wszyscy rzymscy imperatorzy jako najwyżsi kapłani pogańskich kultów bóstw solarnych. Jest to jeden z najbardziej znanych papieskich tytułów.
381r. Do obowiązującej dotychczas konstantyńskiej 'Dwójcy Świętej' cesarz Teodozjusz dołączył trzecią osobę tzw. 'Ducha Świętego'. Działo się to na soborze w Konstantynopolu.
382r. Synod w Rzymie zwołany przez Damazego ustanawia zwierzchnictwo Kościoła rzymskiego nad pozostałymi. Uchwała głosi: 'Choć kościoły katolickie rozsiane na ziemi są jedną komnatą ślubną Chrystusa, święty kościół rzymski jednak został wywyższony ponad wszystkie kościoły nie uchwałami żadnych synodów, lecz otrzymał prymat słowami Pana i Zbawiciela naszego'. Dotąd nie istniał jeden, wielki Kościół katolicki, tylko wiele pomniejszych i nieraz konkurujących ze sobą.
385r. Po raz pierwszy katoliccy biskupi polecili ściąć innych chrześcijan z powodów wyznaniowych. Miało to miejsce w Trewirze.
391r. 78 lat po uznaniu chrześcijaństwa za religię tolerowaną, a nawet uprzywilejowaną przez cesarza Konstantyna Wielkiego, Chrześcijanie podburzeni przez biskupa Aleksandrii, Teofila, spalili miejscową największą na świecie bibliotekę, gromadzącą 600 - 700 tysięcy zwojów - bezcennych skarbów starożytnej literatury grecko - rzymskiej. Przypisywanie tego barbarzyństwa kalifowi Omarowi I jest nieusprawiedliwione, bowiem kiedy ten zdobył Aleksandrię, nie było już czego niszczyć. Zamknięto starożytne akademie, skończyło się nauczanie kogokolwiek poza murami kościołów.
394 r Wprowadzono codzienną celebrację mszy.
431r. Wyrażenie Xristo Tokos - Matka Chrystusa - zostało zastąpione na Teo Tokos - Boga Rodzica.
449r. Papież Leon I wprowadza prymat biskupa Rzymu.
526 r. Wprowadzono ostatnie namaszczenie
539 r. Ustanowiono władzę papieży oraz ofiarę mszy świętej VI wiek. Chrześcijański filozof Boethius, pisał 'Kobieta jest świątynią zbudowaną na bagnie'. W VI wieku na soborze w Macon biskupi głosowali nad problemem, czy kobiety maja duszę, a w X wieku Odo z Cluny głosił, że 'Obejmować kobietę to tak jak obejmować wór gnoju'
593 r Doktryna czyśćca wprowadzona przez Grzegorza I. Papież Grzegorz I wprowadził wiarę w czyściec, dla uzdrowienia finansów kurii rzymskiej poprzez sprzedaż odpustów od kar czyśćcowych.
600r. Wprowadzenie "godzinki" do M.B. oraz łacinę do liturgii.
638r. Szósty sobór w Toledo nakazuje przymusowe ochrzczenie wszystkich Żydów zamieszkałych w Hiszpanii.
694r. Siedemnasty sobór toledański uznaje wszystkich Żydów za niewolników. Ich kapitały ulegają konfiskacie, zostają im też odebrane dzieci od siódmego roku życia wzwyż.
715r. Wprowadzono modlitwy do Marii Panny oraz świętych.
726r. W Rzymie zaczęto czcić obrazy.- Kościół rzymski z Dziesięciu Boskich Przykazań usunął drugie, które brzmi:'Nie będziesz się im kłaniał i nie będziesz im służył, gdyż Ja, Pan, twój Bóg, Jestem Bogiem zazdrosnym, który karze winę ojców na synach do trzeciego pokolenia i czwartego pokolenia tych, którzy mnie nienawidzą'. Otwarło to drogę do handlu medalikami, obrazami, szkaplerzami, krzyżykami, posągami itp. Zmieniono też czwarte przykazanie. Przykazań jednak musiało pozostać dziesięć. Podzielił więc kościół ostatnie przykazanie, mówiące o niepożądaniu ani żony, ani osła, ani wołu, na dwie części i odtąd katolicy mają też Dziesięć Przykazań, tak jak i Żydzi. (według innych źródeł Zmiana przykazań (usunięcie II przykazania, rozdzielenie X przykazania, i zmiana przykazania IV (przeniesienie świętości soboty na niedzielę) nastąpiło w okresie od 321 do 380 roku.Oddawanie czci aniołom, zmarłym świętym i obrazom wprowadzono w 375)
783r. Nastał zwyczaj całowania nóg papieża.
786 r. praktykuje się Kult krzyża, obrazów i relikwii
800r. Papież rzymski stał się świeckim księciem.
813r. Ustanowiono Święto Wniebowzięcia N.M.P.
835r. Papież Jan XI ustanawia osobne święto ku czci Wszystkich Świętych, wyznaczając na dzień im poświęcony 1 listopada.
850r. Zniszczenie autonomii biskupów (podporządkowanie ich Rzymowi) przez fałszywe dekretalia rzekomego Izydora.
965r Chrzest niemowląt został wprowadzony przez papieża Jana XII
993r. Papież Leon III zaczął kanonizować zmarłych, mianuje się pierwszych świętych i rozpowszechnia kult matki Jezusa jako Matki Boga. Szczególny to zaszczyt dla paulinów, bowiem napędza im wypłacalną klientelę. Kult świętych, to dla Kościoła prawdziwa żyła złota. X wiek .Cała Europa znalazła się pod panowaniem papieży. 95 procent ludności nie umiało ani czytać, ani pisać; ludzie żyli w ciemnocie i brudzie; wodę uważano za szkodliwą dla zdrowia; kwitły przesądy i gusła. Załamuje się aktywność na polu medycyny, techniki, nauki, edukacji, sztuki i handlu. Rozpoczyna się mroczny okres w historii Europy.
995r. Wprowadzono Post w piątki oraz Wielki Post.
1000r. Ustanowiono odrębne Uroczystość Wszystkich Świętych i Dzień Zaduszny.
Chrześcijanie całej Europy oczekiwali w wielkim przerażeniu końca świata, który to kataklizm miał nastąpić, gdy pradawny potwór 'Lewiatan' śpiący w rzymskich katakumbach przebudzi się z woli Pana i w ramach kary za grzechy pożre cały świat chrześcijański Powyższe zajście nie miało miejsca, więc szczęśliwy Papież wraz z owieczkami zarządził wielką fetę i czas zabaw i dziękczynienia Panu za dobroć i ratunek dla świata Tak powstał KARNAWAŁ.
1015r. Wprowadzono przymusowy celibat dla duchownych aby rozwiązać problem przejmowania spadków przez ich rodziny. (Przedtem duchowni mieli żony i dzieci, niektóre źródła podają też datę wprowadzenia celibaty w 1079)
1054r. Schizma. Kościelne imperium rozpadło się na Kościół zachodni (uznający zwierzchność papieża) i na Kościół wschodni, odrzucający jego władzę. Katolicyzm, odchodząc od rdzenia chrześcijaństwa, staje się najliczniejsza sektą w jego łonie.
1073 - 1085r. Pontyfikat papieża Grzegorza VII. Wprowadził zasadę kanonicznego wyboru papieży przez kardynałów (conclave). Grzegorz VII wydał dekret o zniesieniu świeckiej inwestytury (prawo nadawania godności kościelnych). Odtąd nadawanie godności osobom duchownym miało być dokonywane wyłącznie przez papieża. Grzegorz VII wprowadził też celibat, tj. obowiązek bezżeństwa księży i uprawiania przez nich seksu 1079r., Przedtem duchowni mieli żony i dzieci. A w 1077 Papież Grzegorz VII ustanowił 'klątwę'.
W 1079 roku zdrajca i renegat biskup Stanisław Szczepanowski staje po stronie zbuntowanych mieszczan przeciwko królowi Bolesławowi Śmiałemu (ok. 1043 - ok. 1082). Kiedy biskup poniósł zasłużoną śmierć za zdradę majestatu, Kościół ogłosił go 'świętym' i patronem Polski; leży w sarkofagu na Wawelu.
1090r. Różaniec przyjęty (z pogaństwa) przez Piotra Pustelnika.
1095r. Sobór w Clermont: Papież Urban II wezwał rycerzy Europy do zjednoczenia i marszu na Jerozolimę i oswobodzenie grobu Chrystusa w Jerozolimie. Zainicjował w ten sposób pierwszą wyprawę krzyżową.
Wezwanie, połączone z zapowiedzią odpuszczenia grzechów uczestnikom wyprawy i nadzieją zdobycia bogactwa Wschodu, znalazło żywy oddźwięk wśród feudalnego rycerstwa.
1096 - 1099 r. - Pierwsza wyprawa krzyżowa rycerstwa przede wszystkim francuskiego, włoskiego i niemieckiego z Gotfrydem de Bouillon, księciem Lotaryngii na czele. Utworzyli feudalne państwo - Królestwo Jerozolimskie, którego pierwszym władcą został Gotfryd de Bouillon z tytułem obrońcy Grobu Świętego.
1099r. Krzyżowcy po długim oblężeniu zdobyli Jerozolimę, splądrowali miasto i wymordowali mieszkańców Muzułmanów i Żydów. Kronikarz Rajmund pisał: 'Na ulicach leżały sterty głów, rąk i stóp. Jedni zginęli od strzał lub zrzucono ich z wież; inni torturowani przez kilka dni zostali w końcu żywcem spaleni. To był prawdziwy, zdumiewający wyrok Boga nakazujący, aby miejsce to wypełnione było krwią niewiernych'.Utworzono feudalne państwo - Królestwo Jerozolimskie, którego pierwszym władcą został Gotfryd de Bouillon z tytułem obrońcy Grobu Świętego. XII wiek. Uczony i filozof, święty Tomasz z Akwinu głosił, że zwierzęta nie maja życia po śmierci ani wrodzonych praw, oraz że "przez nieodwołalny nakaz Stwórcy ich życie i śmierć należą do nas".
1116r. Sobór Laterański ustanowił spowiedź 'na ucho' 9niektóre źródła podają, że spowiedź na ucho wprowadzona została przez Innocentego III 1215 r.)
Ułożono i przyjęto 7 sakramentów świętych. Do tego czasu udzielano sakramentów w sposób nieuporządkowany (np. słowiańscy księża za jeden z sakramentów uznawali postrzyżyny).
1143r. Za Celestyna II (1143 - 1144) w Rzymie wybuchł bunt przeciwko władzy papieża. Jego następca, Lucjusz II (1144 - 1145), ginie podczas ataku na Kapitol.
1147 - 1149r. Druga całkowicie nieudana wyprawa krzyżowa z królem francuskim Ludwikiem VII i cesarzem niemieckim Konradem III na czele. W wyniki niepowodzeń tej wyprawy (Turcy skutecznie zatrzymali i rozgromili krzyżowców) ruch krucjatowy przygasł w Europie na długi czas.
1180r Synod w Łęczycy czyni ustępstwa dla kleru. Dobra zmarłych biskupów pozostają własnością duchowieństwa pod karą śmierci dla rodziny lub panów, którzy odważyliby się je zająć, bowiem 'Bóg z siebie drwić nie pozwala'.
1184 r Inkwizycja ustanowiona przez Synod Weroński
1189 - 1192r. Trzecia wyprawa krzyżowa z udziałem cesarza niemieckiego Fryderyka I Barbarossy, króla francuskiego Filipa II Augusta i króla angielskiego Ryszarda Lwie Serce. Kiedy cesarz utonął w jednej z rzek syryjskich, wojska niemieckie wróciły do Europy. Francuzi również zarządzili odwrót i na placu pozostał tylko Ryszard III z Anglikami. Najistotniejszym osiągnięciem trzeciej wyprawy krzyżowej było zdobycie przez Anglików Cypru, który pozostał w ręku krzyżowców przez mniej więcej 250 lat.
1202r. Panowanie Władysława Laskonogiego (ok. 1164 - 1231) to okres walki z nieposłusznym klerem rzymskim, który chwyta się rozpaczliwie papieskich roszczeń do panowania nad światem.
1204r. Zaczęła działać Święta Inkwizycja. Słudzy kościoła zamęczyli lub spalili żywcem setki tysięcy ludzi. Piece służące do palenia ludzi, takie jakie były budowane w XX wieku przez nazistowskich Niemców, po raz pierwszy stosowane były przez chrześcijańska inkwizycję 'Encyklopedia katolicka' twierdzi, że inkwizycja 'dużo zdziałała dla cywilizacji'. Papież Innocenty III wysłał armię krzyżowców do Konstantynopola, czwarta wyprawa krzyżowa: Żołnierze Chrystusa zdobyli Konstantynopol, z zaciekłością grabiąc i mordując mieszkańców. Następnie plądrują i palą miasto. Według relacji kronikarza Geoffrey'a Villehardeuin'a, nigdy przedtem, od stworzenia świata, nie wywieziono z miasta tylu bogactw. Krzyżowcy założyli w południowej części Półwyspu Bałkańskiego tzw. Cesarstwo Łacińskie, które przetrwało do roku 1261, kiedy to cesarz Michał VIII Paleolog usunął rycerstwo zachodnie i odbudował państwo bizantyńskie.
1208r. Innocenty III zaoferował każdemu, kto chwyci za broń, oprócz prolongaty spłat i boskiego zbawienia, również ziemię i majątek heretyków i ich sprzymierzeńców, rozpoczęła się Krucjata Albigeńska, której celem było wymordowanie Katarów. Szacuje się, że Krucjata Albigezjańska pochłonęła milion istnień ludzkich, nie tylko katarów, ale dotknęła większą cześć populacji południowej Francji. Przeor, dowodzący wojskami krucjaty, gdy mu się skarżono, że trudno jest odróżnić wiernych od heretyków, odpowiedział: 'Zabijać wszystkich. Bóg ich odróżni'. ( Według innych źródeł był to kardynał-legat papieski, opat klasztoru w Citeaux o nazwisku Arnaud-Amaury, a jego słowa brzmiały 'Zabijajcie ich wszystkich, Pan swoich rozpozna').
1212r. Jedna z większych zbrodni papieskich: wyprawa krzyżowa dzieci z Francji i Niemiec. Dzieci, przewiezione do Aleksandrii przez nieuczciwych właścicieli okrętów, zostały sprzedane w niewolę, głównie do domów publicznych.
1217 - 1270r. Kolejne wyprawy krzyżowe, które ogniem i mieczem próbowały przenieść chrześcijaństwo do niewiernych, kończą się fiaskiem. Kiedy podczas siódmej wyprawy wybucha wśród krzyżowców epidemia dżumy (Ludwik IX, dowódca wyprawy, również pada jej ofiarą), resztki armii wracają do Europy. Od tego czasu posiadłości krzyżowców przechodzą stopniowo w ręce muzułmańskie.
1220r. Adoracja hostii została wprowadzona przez Honoriusza III
1229r. Czytanie Biblii zabronione ludziom świeckim (umieszczenie Biblii na Indeksie Ksiąg Zakazanych) przez Synod w Walencji. Z powodu potajemnych zebrań wiernych dla czytania Biblii i interpretowania jej w sposób godzący w nauczanie i praktykę kościelną, papież Grzegorz IX zakazał czytania Biblii pod sankcją kar inkwizycyjnych. By ludzie nie widzieli jawnych sprzeczności między teorią a praktyką.
1231r. Nakaz papieski zalecał palenie heretyków na stosie. Pod względem technicznym pozwalało to uniknąć rozpryskiwania się krwi.
1234r. Papież Grzegorz IX nakłania do krucjaty przeciw chłopom ze Steding, którzy odmawiają arcybiskupowi Bremy nadmiernej daniny. Pięć tysięcy mężczyzn, kobiet i dzieci ginie z rąk krzyżowców, a zagrody owych chłopów zajmują osadnicy obdarzeni nimi przez Kościół.
1235r. Inkwizytor Robert Bougre rozpoczął na nowo masowe palenie na stosie (m.in. 29 maja 1239 doprowadził do spalenia 180 heretyków, w tym jednego biskupa). Konrad z Marburga, który w samym tylko Strasburgu spalił ponad 80 osób. Konrad Dorso, który deklarował: 'Spaliłbym i stu niewinnych, gdyby między nimi znalazł się choć jeden winny' w XIII w podporządkowana już władzy świeckiej Inkwizycja często była wykorzystywana do procesów politycznych czego najbardziej znanymi przykładem jest sfingowany proces templariuszy toczący się w latach 1305 - 1314.
1244r. Na soborze w Narbonne zdecydowano, aby przy skazywaniu heretyków nie oszczędzano mężów ze względu na ich żony, ani żon ze względu na męża, ani też rodziców ze względu na dzieci. 'Wyrok nie powinien być łagodzony ze względu na chorobę czy podeszły wiek . Każdy wyrok powinien obejmować biczowanie'.
1251r. Angielski mnich Szymon Stock wprowadza szkaplerz
1252r. W bulli Ad extripanda papież Innocenty IV przyrównał wszystkich chrześcijan-niekatolików do zbójców i zobowiązał władców do tego, by winnych heretyków zabijano w ciągu pięciu dni.Tortury zostają prawnie dozwolone przez Kościół (zostały usankcjonowane przez papieża Innocentego IV) - Tortury obejmowały : łamanie na kole, wieszanie za ręce z ciężarami u nóg, ściskanie czułych części ciała, sadzanie na rozżarzonych węglach lub żelazie, wyłamywanie stawów, gotowanie żywcem itp. Była to 'ludzka' jak zapewniał kościół - metoda badań
1263r. Zatwierdzono przyjmowanie komunii pod jedną postacią. Bez wina, bo ludzie się upijali
1264r. Ustanowiono uroczystość Bożego Ciała
1275r. Pojawiły się dyskusje na temat płacenia daniny. W odpowiedzi papież ekskomunikował całe miasto, Florencję. XIV wiek, wybucha epidemia czarnej śmierci, Kościół wyjaśniał, że winę za ten stan rzeczy ponoszą Żydzi, zachęcając przy tym do napaści na nich
1311r. Papież Klemens V jako pierwszy ukoronował się potrójną koroną władcy.
1313r. Sobór w Zamorze ponownie zarządza zniewolenie Żydów i pod groźbą ekskomuniki żąda wykonania postanowienia przez władze świeckie. Antysemickie dekrety kościelne będą pojawiać się aż do XIX w.
1326. Niezgodność przesadnie bogatej organizacji Kościoła z głoszonymi przez nią ideami Jezusa Chrystusa ,doprowadziła do ogłoszenia bulli papieskiej Cum inter nonnullos, w której uważano za herezje twierdzenia, jakoby Jezus i Jego apostołowie nie posiadali żadnej własności w postaci dóbr materialnych.
1349r. W ponad 350 niemieckich miastach i wsiach giną niemalże wszyscy Żydzi, na ogół paleni żywcem. W ciągu jednego roku chrześcijanie wymordowali więcej Żydów niż niegdyś, w ciągu dwustu lat prześladowań, poganie wymordowali chrześcijan. To tylko jeden z wielu epizodów pogromów Żydów, gdyż podobne zdarzenia miały miejsce przez cały okres panowania chrześcijaństwa.
1377r. Robert z Genewy wynajął bandę najemników, którzy po zdobyciu Bolonii ruszyli na Cessne. Przez trzy dni i noce, począwszy od 3 lutego 1377 roku, przy zamkniętych bramach miasta, żołnierze dokonali rzezi jego mieszkańców. W 1378 roku, Robert z Genewy został papieżem i przyjął imię Klemensa VII.
1378 - 1417r. Wielka schizma zachodnia. Po powrocie do Rzymu (1337 r.) siódmego z kolei papieża awiniońskiego - Grzegorza XI - i jego rychłej śmierci w 1378 r. kardynałowie włoscy wybrali papieżem Włocha Bartolomeo Prignano -Urbana VI, natomiast kardynałowie francuscy Francuza - Klemensa VII (rezydował w Awinionie). Kościół miał dwóch zwalczających się papieży.Ten stan rzeczy (dwóch papieży), dowodzący głębokiego kryzysu w Kościele katolickim, utrzymał się do roku 1417, kiedy to sobór w Konstancji (1414 - 1418) zlikwidował rozłam w Kościele. Na papieża został wybrany Marcin V (1417 - 1431) i od tej pory siedzibą papieży ponownie stał się Rzym. Klemensa VII uznano później za antypapieża.
1414r. Sobór w Konstancji odbiera Kielich ludowi przy komunii
1439 r. Czyściec ogłoszony dogmatem przez Sobór Florencki
1444r. W obronie interesów papieża i jego religii ginie pod Warną królewicz Władysław III Warneńczyk Klęska oręża polskiego. Niemczech wydano 'Młot na czarownice' autorstwa dwóch dominikańskich inkwizytorów: Henryka Institorisa i Jakuba Sprengera. Rozejm z Turkami złamanona życzenie legata papieskiego, który pod warną również zginął.
1450-1750r. Okres polowania na czarownice. Straszliwymi torturami zamęczono setki tysięcy kobiet posądzanych o czary. - Dzieci można było również oskarżać o czary: dziewczynki po ukończeniu 9,5 lat, chłopców po ukończeniu 10 lat. Młodsze dzieci torturowano w celu uzyskania zeznań obciążających rodziców. W procesach o czary brane były pod uwagę zeznania dwulatków.
1484r. Papież Innocenty VIII oficjalnie nakazał palenie na stosach kotów domowych razem z czarownicami. Zwyczaj ten był praktykowany przez trwający setki lat okres polowań na czarownice. Wiara, że zwierzęta są pośrednikami diabła, doprowadziła do załamania się naturalnej kontroli liczebności populacji gryzoni. Celem ataku gorliwych chrześcijan najczęściej były koty, wilki,węże, lisy, i białe koguty. Ponieważ wiele z tych zwierząt polowało na roznoszące choroby gryzonie, ich eliminacja wzmogła wybuchy epidemii.
1492r. Kolumb odkrył Amerykę. Inkwizycja szybko postępuje śladami odkrywców. Tubylców, którzy nie chcieli nawrócić się na wiarę chrześcijańską, palono na stosach. Hiszpanie natychmiast rozpoczęli kolonizację Ameryki oraz jej chrystianizację. W wyniku nawracania orężem na katolicyzm całkowicie wyginęły wielkie narody i cywilizacje: Majów oraz Inków. Większość świątyń i wspaniałych budowli została zburzona. Na ich ruinach wzniesiono kościoły chrześcijańskie. Katoliccy rycerze pod przewodem kapelanów czynili z pogan niewolników lub mordowali całe wioski. Nieszczęśnicy ginęli w okrutnych torturach, jeśli nie chcieli uznać 'panów krzyża'. Hiszpanie opatentowali np. wymyślny sposób użyźniania gleby pod zasiewy - Indianom, a zwłaszcza mniej przydatnym w pracy kobietom i dzieciom, otwierano trzewia, a ich wnętrzności były nawozem... Warto dodać, że wspaniała kultura Inków czy Azteków swym dobrobytem i wspaniałością dorównywała krajom ówczesnej Europy. Krzyż jednak zwyciężył.
1493r. Bulla papieska uprawomocniła deklaracje wojny przeciwko wszystkim narodom w Ameryce Południowej, które odmówiły przyjęcia chrześcijaństwa. - Kobiety i mężczyzn szczuto psami karmionymi ludzkim mięsem i ćwiartowanymi żywcem indiańskimi niemowlętami. Wbijano ciężarne kobiety na pale, przywiązywano ofiary do luf armatnich i puszczano je z dymem. Mordowano, gwałcono, ucinano ręce, nosy, wargi, piersi. - Jezuita José de Anchieta twierdził: `Miecz i żelazny pręt to najlepsi kaznodzieje'. Tego oto barbarzyńce, Jan Paweł II beatyfikował w 1980 r., nazywając go `apostołem Brazylii, wzorem dla całej generacji misjonarzy'. - Gdy katoliccy "misjonarze" zawitali do Meksyku, żyło tam około 11 milionów Indian, a po stu latach już tylko półtora miliona. Słowo Boże zawiezione w tamte rejony `pięknie zaowocowało. - "Papież tysiąclecia J.P.II' podczas pobytu na tamtych ziemiach mówił o "zwycięstwie fundamentalnych praw człowieka'' i ''dziele ewangelizacji i pokoju "
1513-1521 - Lata panowania `nieomylnego' papieża Leona X który oświadczył ''Świat dobrze wie, jak wspaniale bajka o Chrystusie przysłużyła się nam''.
1517 r. - Marcin Luter pali publicznie bullę papieską w Wittenberdze. Luter odrzuca instytucję kościelną oraz całą hierarchię i większość katolickich obrzędów. W swoich pismach atakuje papiestwo i wzywa do uwolnienia się spod zależności Rzymu.
1542 r. - Papież Paweł III zreorganizował inkwizycję. Powołał Kongregację Kardynalską Świętej Rzymskiej i Powszechnej Inkwizycji, tzw. Święte Oficjum (Sacrum Officium). Z inkwizytorów rzymskich szczególną bezwzględnością i okrucieństwem wyróżniał się Gian Pietro Carafa (późniejszy papież Paweł IV), który deklarował: "Gdyby mój własny ojciec popadł w najmniejszą choćby herezję, własnoręcznie zebrałbym drewno na stos dla niego" to są słowa następcy na tronie piotrowym.
1545-1563 r. Na Soborze Trydenckim ogłoszono, że prawdę religijną wyraża w równym stopniu Biblia, co tradycja, a jedyne i wyłączne prawo interpretacji Pisma Świętego spoczywa w rękach Kościoła.
Ustalono, że tradycja Kościoła jest ważniejszym źródłem objawienia od Słowa Bożego.
1559 r. Papież Paweł VI (1555 - 1559) wydał pierwszy indeks ksiąg zakazanych, na którym znalazły się najdonioślejsze dzieła myśli ludzkiej.
1562 - 1598 r. - Krwawe wojny religijne we Francji między katolickim obozem królewskim a hugenotami.
1568 r. Hiszpański trybunał inkwizycji wydaje nakaz śmierci na trzy miliony Niderlandczyków, którzy - jak brzmi hasło wypisane na kapeluszach `gezów' - wolą być `raczej Turkami niż papistami'.
1572 r. - Noc z 23 na 24 sierpnia, znana jako `noc św. Bartłomieja', w Paryżu i nie tylko. Za podpuszczeniem papieża i jego nuncjusza Salvatiego, katolicka królowa Katarzyna Medici, matka Karola IX, króla Francji, namawia do pogromu hugenotów. Trzy dni i noce trwała rzeź, katolicy podżegani przez księży zamordowali ok. 70 tys. mężczyzn, kobiet i dzieci. Papież Grzegorz XIII napisał potem do króla Francji Karola IX: "Cieszymy się razem z tobą, że z Boską pomocą uwolniłeś świat od tych podłych heretyków"
1584 r. Papież Grzegorz XIII w bulli In coena Domini zrównuje protestantów z piratami i zbrodniarzami.
1585-1590 r. Krótka kadencja Sykstusa V zaowocowała zakazem wstępu do watykańskich archiwów dla świeckich uczonych. Na rozkaz papieża wyryto przed wejściem napis: `Kto tutaj wejdzie, będzie natychmiast ekskomunikowany'.
1600 r. 17 lutego spalono na stosie Giordano Bruno, który głosił że wszechświat jest nieskończony i jednorodny (z czego wynikał pogląd, że ludzie nie są jedynymi inteligentnymi istotami w kosmosie). Religię uznawał za uproszczoną wersję filozofii, a liturgię za wynik zabobonu. Kościół skazał go za herezję doketyzmu.
1609 r. - Utworzenie Ligi Katolickiej z księciem bawarskim Maksymilianem na czele. Liga zawiązana została, aby dać odpór protestantom. W krótkim czasie doprowadziło to do wyniszczającej wojny trzydziestoletniej (1618), systematycznego niszczenia protestanckiej literatury, morderstw i pogłębienia ucisku religijnego.
1615 r. Trybunał inkwizycyjny zabrania głoszenia teorii heliocentrycznej. Ziemia jest płaska i unoszą ja na grzbiecie słonie - to poglądy Kościoła!!! `Naukowe' podejście Kościoła do świata odzwierciedlały poglądy świętego Augustyna: `Jest to niemożliwe, aby po przeciwnej stronie Ziemi znajdowali się ludzie, gdyż w Piśmie Świętym nie ma wzmianki o takim rodzie wśród potomków Adama'.
1633 r. Trybunał inkwizycyjny skazuje 70-letniego Galileusza za to, iż głosił zasady heliocentryzmu nie potrafiąc ich udowodnić. Gdyby nie zawarta z Inkwizycją ugoda polegająca na publicznym wyrecytowaniu formuły odwołującej i przeklinającej swoje `błędy', zostałby skazany na stos. Galileusz do końca życia znajdował się pod nadzorem Inkwizycji.
1650 r. - W Nowej Anglii prawnie zakazano noszenia ubrań z "krótkimi rękawami, gdyż mogłyby zostać odsłonięte nagie ramiona". Chrześcijanie zaczęli uważać, że wszystko, co zwraca uwagę na świat fizyczny jest bezbożne. - Galileusz próbuje rozpowszechniać teorię heliocentryczną. Zostaje zatrzymany przez Inkwizycję. - Poglądy świętego Augustyna odzwierciedlały "naukowe" podejście Kościoła do świata: "Jest to niemożliwe, aby po przeciwnej stronie Ziemi znajdowali sie ludzie, gdyż w Piśmie Świętym nie ma wzmianki o takim rodzie wśród potomków Adama."
1766 r. - Na wolnym sejmie ordynaryjnym w Warszawie biskupi Sołtyk i Załuski, wspierani przez intryganta - papieskiego nuncjusza Antoniego Eugeniusza Viscontiego - w iście katolickim duchu apelowali do zebranych, aby nie czynić żadnych ustępstw na rzecz innowierców. `Prowadzi was - przekonywał Visconti - jedna wiara, jedna siła, jedna idea. Winniście we wrogów waszych uderzyć jedną gromadą, zuchwalstwo ich odeprzeć wspólnym naporem'. Wpływ watykańskiego dygnitarza na przebieg obrad był absolutny.
1789 r. Papież Grzegorz XVI gani wolność sumienia jako `szaleństwo', `zaraźliwy błąd' i wypowiada się przeciwko wolności handlu książkami.
1793 r. - 7 listopada biskup Paryża, Gobel, staje przed konwentem, zdejmuje krzyż z piersi oraz pierścień z palca i oświadcza, że wraz z 11 kanonikami i kilkunastoma księżmi wyrzekają się `przestarzałego zabobonu'.
1823 - 1830 r. - W państwie Kościelnym za rządów Leona XII i Piusa VIII odbywały się liczne protesty przeciwko uczestnikom tajnych stowarzyszeń rewolucyjnych. I tak na przykład tylko w 1825 roku wydano 508 wyroków skazujących.
1832 r. - Encyklika papieża Grzegorza XVI `Cum Primus' do wyższego duchowieństwa polskiego, potępiająca powstanie w 1830 roku.
1836 r. Grzegorz XVI w nowym wydaniu indeksu ksiąg zakazanych uzależnia czytanie Biblii w językach narodowych od zgody Inkwizycji. Zakaz obowiązywał do 1897 r.
1846 r. 1 czerwca wydano zakaz wstępu do watykańskiego archiwum nawet kardynałom, bez specjalnego zezwolenia papieża.
1850 r. - Papież Pius IX (1846 - 1878) wrócił do Rzymu i objął ponownie rządy nad Państwem Kościelnym (jego głównym współpracownikiem był znany udziałowiec różnych afer, kard. Antonelli). W `Państwie Kościelnym' w latach 1850 - 1855 wykonano ponad 90 wyroków śmierci na politycznych skazańcach. Natomiast w Bolonii w latach 1849 - 1855 aż 276.
1852 r. - Wprowadzono nabożeństwo majowe do N. M. P.
1854 r. - Wprowadzono dogmat o tzw. Niepokalanym Poczęciu N.M.P. zostało proklamowane przez papieża Piusa IX
1855 r. - Sprzeciw Kościoła wobec Konstytucji Stanów Zjednoczonych. Kościół głosił iż "wolność to bluźnierstwo, wolność to odwodzenie innych od prawdziwego Boga. Wolność to mówienie kłamstw w imię Boga". Wcześniej, do Kongresu Stanów Zjednoczonych kościół wniósł projekt ustawy zabraniającej wydobywania z łona ziemi ropy naftowej, którą Bóg tam umieścił, aby czarci w piekle mieli czym pod kotlami palić.
1864 r. 'Sylabus Błędów' - 'dzieło' proklamowane przez Piusa IX, ratyfikowany przez Sobór Watykański, potępiające wolność religijną, wolność sumienia, wolność słowa, wolność prasy, wolność odkryć naukowych, które nie są aprobowane przez kościół rzymski, ogłaszający naukę o doczesnej władzy papieża nad wszelką władzą cywilną i państwową
1866 r. - Alokucja `Luctnosum et monquam' wygłoszona na tajnym konsystorzu jeszcze raz potępiła polski ruch powstańczy w 1863 roku.
1870 r. - Wprowadzono dogmat o nieomylności papieża w sprawach wiary w lipcu papież Pius IX (1846 - 1878) na zwołanym przez siebie soborze w Watykanie uroił sobie (o tym szczególnym `przywileju' papieży mówiono już w XVI wieku na soborze trydenckim), że papieże są `nieomylni' i `fakt' ten został ogłoszony światu katolickiemu w formie dogmatu. Początek XIX wieku. - Papież Leon XIII nadal udowadnia, że najwyższa kara daje się uzasadnić następująco: "Kara śmierci jest niezbędnym i skutecznym środkiem dla osiągnięcia celu Kościoła, gdy buntownicy wystąpią przeciw niemu i narusza jedność duchową" 1870 r. w sierpniu wybuchło powstanie w Rzymie przeciwko władzy papieskiej. Niebawem przeprowadzone w Wiecznym Mieście referendum o przyłączenie go do państwa włoskiego wykazało, jakim szacunkiem i autorytetem wśród rzymian cieszył się `Namiestnik Chrystusa'. Za odebraniem Rzymu `Nieomylnemu' głosowało 40 785 mieszkańców stolicy, natomiast za papieżem opowiedziało się `aż' 46 osób. Natomiast w całej prowincji rzymskiej przeciwko opowiedziało się 133 681 osób, a za papieżem - tylko 1057.
1891 r. - W sierpniu wystawiono w Trewirze `święte odzienie' (szatę), rzekomo należące do Chrystusa. Przez dwa miesiące przybyło ponad milion pielgrzymów, by oglądać `najdroższą pamiątkę' po Zbawicielu i napełnić setki skarbon.
1910 r. - 1 września Pius X nakazał katolickim duchownym składać `Przysięgę modernistyczną', która każe wierzyć, że 'Kościół został bezpośrednio i wprost założony przez Chrystusa', oraz nakazuje potępiać 'tych, którzy twierdzą, że Wiara, przez Kościół podana, może stać w sprzeczności z historią' oraz 'sposób rozumienia i wykładania Pisma św., który, pomijając tradycję Kościoła, analogię Wiary i wskazówki Stolicy Apostolskiej, polega na pomysłach racjonalistycznych'. Przysięga miała zapobiec 'zamętowi w umysłach wiernych co do istoty dogmatów' wynikającego z postępującej edukacji społeczeństwa. Przysięgę zniesiono w 1967 r.
1917 r. - Tortury były prawnie dozwolone przez Kościół od roku 1252, w którym zostały usankcjonowane przez papieża Innocentego IV, aż do roku 1917, w którym to zaczął obowiązywać nowy Codex Juris Canonici.
1925 r. - W lipcu Watykan bezczelnie skierował do rządu Czechosłowacji ostry protest przeciwko narodowym obchodom pamięci Jana Husa, którego Kościół spalił na soborze w Konstancji 6 lipca 1415 roku.
1929 r. - Papież Pius XI (1922 - 1939) po podpisaniu przez Stolicę Apostolską układów laterańskich z faszystowskimi Włochami oświadczył, że dla dobra Kościoła `gotów jest sprzymierzyć się nawet z diabłem'.
1930 r. - według oficjalnych statystyk, na 565 stałych obywateli państwa Watykan aż 220 było pod bronią w służbie papieża. Stanowi to prawie 50 proc. stanu osobowego miasta. Statystyki przerażające, zważywszy, że zmilitaryzowane Niemcy w czasie I wojny światowej miały pod bronią tylko 12 proc. ogółu ludności!, co by było gdyby Watykan miał 50 milionów ludzi?
1933 - 1939 r. - Kardynał tysiąclecia, Wyszyński, jeszcze jako zwykły ksiądz i teolog był orędownikiem nazizmu i samego Hitlera, co znajdowało wyraz w redagowanych przez niego publikacjach.
1939 r.- Zmaltretowana przez Stalina Cerkiew rosyjska ufundowała (na swój koszt) dywizję czołgów do walki z Niemcami po ich napaści na ZSRR (21 VI 1941), a polski Kościół ustami swoich biskupów: Kaczmarka, Sokołowskiego i Adamskiego wezwał ludność polską (jesień 1939) do podporządkowania się władzy niemieckiej.. bo "wszelka władza jaka jest, od Boga pochodzi i winniśmy jej bezwzględne posłuszeństwo"
1939 - 1945 r. - Papież Pius XII (1939 - 1958) zachował `taktyczne' milczenie w sprawie zbrodni hitlerowskich w czasie II wojny światowej. Wydał m.in. specjalne orędzie do mieszkańców stolicy Anglii, aby nie mścili się na Niemcach za naloty Luftwaffe oraz bombardowania pociskami V - 1 i V - 2. Jego obłuda przekraczała wszelkie granice, bowiem niektóre części do rakiet V - 2 były produkowane we Włoszech przez należące do salezjanów wytwórnie broni `Rasetti'. Poza tym Watykan był właścicielem m. in. zakładów materiałów wybuchowych Montecatini, a książę Giulio Pacelli, bratanek papieża Piusa XII, zarządzał zakładami Sogene di Roma, produkującymi gazy trujące i bomby napalmowe. O ukrywania zbrodniarzy hitlerowskich po zakończeniu wojny, zaopatrywaniu ich w fałszywe dokumenty, a następnie - przerzucaniu kościelnymi kanałami do krajów Ameryki Południowej, Watykan także nie pamięta.
1939 r. Papież Pius XII w liście do hierarchii kościelnej USA dopatruje się przyczyny `dzisiejszych nieszczęść' nie w faszyzmie, lecz m.in. w krótkich spódnicach pań. Poparcie Piusa XII dla hitlerowskiej napaści na Polskę znalazło swój wyraz w encyklice z 20 października 1939 r. Papież uznał ją za `walkę interesów o sprawiedliwy podział bogactw, którymi Bóg obdarzył ludzkość'.
1941 r. Tuż po agresji III Rzeszy na ZSRR z watykańskich drukarni wysłano do sztabu wojsk niemieckich duże transporty ukraińskich i rosyjskich modlitewników. Watykan podbite obszary ZSRR podporządkował nuncjaturze berlińskiej oficjalnie akceptując zagarnięcie tych ziem przez Hitlera. Watykan akceptuje antysemickie poczynania rządu Vichy i wyraża zgodę na uchwalenie tzw. Statutu Żydów. Wyrażono nadzieję, że nie ograniczy on prerogatyw Kościoła.
1945 r. Pius XII w orędziu wigilijnym staje w obronie głównych oskarżonych o zbrodnie przeciwko ludzkości. Kuria rzymska interweniuje w sprawie ułaskawienia 200 zbrodniarzy hitlerowskich, w tym m.in. katów polskiego narodu, Franka i Greisera. To niewielki epizod w szeroko zakrojonej akcji ratowania hitlerowców przed odpowiedzialnością karną. 1946 r. Studenci wydziału prawa Uniwersytetu w Cardiff, rozważają, czy Pius XII powinien zasiąść na ławie oskarżonych przed Międzynarodowym Trybunałem w Norymberdze za całokształt prohitlerowskiej polityki Watykanu w okresie 2. wojny światowej.
1942 r. Londyńskie radio BBC informowało: Do najgorszych okrucieństw dochodzi w diecezji arcybiskupa Zagrzebia Stepinaca -( Stepinac był przywódcą katolickiego kościoła oddany fanatyczni reżimowi Ante Pavelic i jego siepaczy którzy tworzyli autokratyczne katolicko-faszystowskie państwo Chorwackie , był też najwyższy apostolski kapelanem armii Ustaszi ). Bratnia krew płynie tam strumieniami. Prawosławnych siłą nawraca się na katolicyzm. Ustaszi swym okrucieństwem szokowali nawet stacjonujące oddziały wehrmachtu i SS jak również oddziały włoskie które wysyłały raporty i protesty do swych zwierzchników. Ustaszi rozpruwali brzuchy ciężarnym Serbkom depcząc płody na oczach konających matek, cieli, obcinali głowy, ćwiartowali, gwałcili, wieszali na hakach i palili. W samym tylko 1941 siepacze ustaszi zamordowali około 800,000 Serbów, żydów i cyganów. Wszystko to za wiedza Watykanu i za błogosławieństwem lokalnego katolickiego kościoła po przewodnictwem arcybiskupa Alojzije Stepinac. Ponadto Stepinac nie unikał przejmowania własności cerkwi prawosławnej na rzecz kościoła katolickiego wysłał np. specjalną petycję do Pavelicia, żądając przekazania trapistom serbskiego klasztoru w Orahovicy. "Hitler jest wysłańcem Boga" - Arcybiskup Alojzije Stepinac ("Dziennik Chorwacki" 1 styczeń 1942)
1943 r. - Watykan udziela błogosławieństwa ukraińskim formacjom SS Galizien, pacyfikującym w czasie wojny wschodnie rubieże Polski.
1945 r. Ante Pavelić chorwacki polityk faszystowski, przywódca ustaszy, z wykształcenia prawnik. Współorganizator zamachu (1934), w którym zginęli król Jugosławii Aleksander I i minister spraw zagranicznych Francji L. Barthou. Szef (poglavnik) Niepodległego Państwa Chorwackiego (1941-1945), odpowiedzialny za ludobójstwo na Serbach, Żydach i Cyganach. Po wojnie uciekł za granicę. Skutecznie ukrywał się, dzięki pomocy kleru chorwackiego (Krunoslav Draganović) oraz administracji watykańskiej. Najpierw schronił się w austriackich klasztorach w Bad Ischl i w Sankt Gilgen, a następnie w przebraniu zakonnika dotarł do Włoch. W maju 1946 roku amerykański kontrwywiad (CIC) wykrył, że były poglavnik mieszka "w pobliżu Rzymu, w budynku pod jurysdykcją Watykanu". Ante Pavelić bywał również w Castel Gandolfo, gdzie mieści się letnia rezydencja papieża. Zmieniał miejsca pobytu, np. mieszkał na Via Giacomo Venezian w budynku będącym własnością Kościoła katolickiego, gdzie dzielił pokój ze słynnym bułgarskim terrorystą Iwanem Michajłowem, z którym w 1934 roku wspólnie organizował zamach na króla Jugosławii. Gdy wyjeżdżał z domu, korzystał z samochodu z watykańską rejestracją. Według CIC, Ante Pavelić często spotykał się z watykańskim podsekretarzem stanu Giovannim Montinim, późniejszym papieżem Pawłem VI.
Jesienią 1947 roku poglavnik Ante Pavelić uciekł z Europy, w czym pomogły mu fałszywe dokumenty, otrzymane od watykańskiego biskupa Aloisa Hudala. Biskup Alois Hudal otwarcie przyznawał, że pomógł wielu nazistowskim zbrodniarzom, którzy, jego zdaniem, "często byli całkowicie niewinni". W swoich dziennikach pisał: "dzięki fałszywym dokumentom wielu z nich uratowałem. 1957 Ante Pavelić zmarł w Madrycie, opatrzony błogosławieństwem papieża Jana XXIII.
1948 r. - Wybucha wielka afera finansowa z udziałem najwyższych dygnitarzy Watykanu, którzy zarobili miliony dolarów na dostawach z UNRRA. Mózgiem tego przedsięwzięcia był prałat Cipicco, złodziej, defraudant i oszust. Policja włoska ustaliła, że Watykan był największą centralą handlu zagraniczną walutą, a lewe transakcje przeprowadzono za pośrednictwem zakonów, głównie z terenów Szwajcarii.
1950 r. - W petycji do Watykanu, katolicy proszą o dogmatyzację fizycznego wniebowzięcia Maryi. W odpowiedzi Watykan uchwala dogmat o wniebowzięciu N. M. P.( w Ewangeliach nie ma słowa o tym). W Monachium przy Dachaustrasse otwarto kasyno pod nazwą Chrześcijańskie Kasyno Gry. Była to pierwsza niemiecka filia międzynarodowego holdingu Pacellich, rodziny prohitlerowskiego papieża Piusa XII.
W 1952 kiedy osadzony zbrodniarz wojenny katolicki arcybiskup Stepinac odsiadywał swój wyrok papież Pius XII "wyniósł" go do "godności" kardynała. Człowiek pośrednio zaangażowany eksterminacje setek tysięcy ludzi których jedyną winą było to iż nie byli katolikami i nie chcieli nimi zostać nawet pod groźbą śmierci, człowiek którego za to osadzono i skazano, siedząc w wiezieniu zostaje katolickim kardynałem. W nagrodę za realizowanie katolickiej polityki
1952 - 1957 r. - wielki skandal walutowy związany ze spekulacją cukrem sprowadzanym z Kuby. Głównym akcjonariuszem był zakon franciszkanów, ślubujący dobrowolne ubóstwo. Ci `biedacy' zainwestowali w to dochodowe przedsięwzięcie 4, 5 mln dolarów żywej gotówki.
1957 r. - Prymas Polski, kardynał Stefan Wyszyński w dniu 22 maja 1957 roku w Ołtarzewie tak przemówił do wyświęconych młodych kapłanów: `Kapłan to drugi Chrystus. Otrzymaliście w tej chwili straszliwą władzę. To jest władza nie tylko nad szatanem, nie tylko nad znakami sakramentalnymi, ale przede wszystkim nad samym Bogiem! Jesteście przecież spirituales imperatores (duchami nakazującymi), a jako tacy macie władzę rozkazywać nawet samemu Bogu. On tego zapragnął. On tego od was chciał. Będziecie mu rozkazywać, gdy na wasze słowa zstępować będzie na ołtarze - Bóg żywy.
1962r. - Watykan wydaje instrukcję `Crimen Solicitationis' w której nakazuje ukrywanie przestępstw seksualnych na dzieciach, nękane przez kościół mają być te osoby które będą mówić głośno o tych przestępstwach, a różne sposoby ofiary starano się "uciszać", żeby nie było afer. Oprawców przenoszono w inne miejsca, gdzie dalej oddawali się procederowi wykorzystywania dzieci. Pieczę nad instrukcją oraz koordynacją działań związanych z nią, przez 20 lat zajmował się kardynał Ratzinger ( który zresztą był autorem owej instrukcji ), czyli dzisiaj Benedykt XVI.
1965 r. Maria ogłoszona "Matką Kościoła" przez papieża Pawła VI. Kościół rzymskokatolicki unieważnił potępienie Galileusza.
1968r. Papież Paweł VI ogłasza encyklikę 'Humanae vitae' z której skótkami rodziny katolickie borykają sie do dziś. Jedynymi środkami regulacji urodziń dopuszczonym przez kościół pozostaje wstrzemięźliwość płciowa i metoda kalendarzyka, a każdy stosunek płciowy ma mieć na celu poczęcie życia. Ale Watykan posiada udziały i czerpie zyski z produktów firmy IFS, która wypuszcza na rynek środek antykoncepcyjny na nazwie luteolas.
1971r. FBI wpada na trop sfałszowanych przez nowojorskich gangsterów, papierów wartościowych na sumę 14 milionów dolarów. Odbiorcą okazuje się Bank Watykański. FBI ustala, że była to próba przed docelowa operacją na kwotę 1 miliarda dolarów.
1970 - 1982 r. - Banco Ambrosiano, w którym udziały miał Watykan, był wielką pralnią pieniędzy pochodzących między innymi z prostytucji, dystrybucji narkotyków i związków z mafią sycylijską i amerykańską. W machlojkach miał udział arcybiskup Marcinku, szef Banku Watykańskiego. Przed pociągnięciem do odpowiedzialności przez włoski wymiar sprawiedliwości chronił go osobiście Jan Paweł II.
1975 r. - Papież Paweł VI wyjaśnia w liście do arcybiskupa Coggana, że kobieta ma zakazany wstęp do stanu duchownego, ponieważ `wykluczenie kobiet z kapłaństwa jest zgodne z zamysłem Boga wobec swego Kościoła', choć specjalnie powołana Papieska Komisja Biblijna (składająca się z wybitnych biblistów) orzekła wcześniej, że nie ma przeciwwskazań. Zdanie papieża nadal jest ważniejsze od wniosków wypływających z lektury Biblii. Pawła VI poparł Jan Paweł II.
1977 r.- Papież Paweł VI wyjaśnia, że kobieta ma zakazany wstęp do stanu duchownego, "Ponieważ nasz Pan był mężczyzną"
1978 r. - po 33 dniach pontyfikatu został zamordowany papież Jan Paweł I - Albino Luciani. Człowiek niezykle skromny i postępowy. Zgadzał się na stosowanie środków antykoncepcyjnych, kaplaństwo kobiet, sprzeciwiał się celibatowi. Postanowił zniszczyć mafijne struktury watykańskich finansów, a nastepnie oczyścić watykań i kościół z aferzystów i oszustów. Sporządził liste 121 purpuratów watykańskich do natychmiastowego zdymisjonowania. Tuż przed rozpoczęciem czystek umiera 28 września `po zjedzeniu niestrawnego posiłku' Za sprawców tej zbrodni, otrucia, uważa się katolicką mafię, czyli Opus Dei. Nie przeprowadzono sekcji zwłok, jego testament ginie w tajemniczych okolicznościach.
1980 r. Beatyfikacja jezuity José de Anchieta, który twierdził: `Miecz i żelazny pręt to najlepsi kaznodzieje'. Podczas beatyfikacji masowego mordercy Indian, papież Jan Paweł II nazwał go apostołem Brazylii, wzorem dla całej generacji misjonarzy i siebie samego. Nie jedyny to przypadek wyniesienia zbrodniarza na ołtarze.
1998 r. - chorwacki zbrodniarz wojenny, ludobójca, miłośnik faszyzmu i bestialskich ustaszi, arcybiskup Stepnic, zostaje beatyfikowany przez Jana Pawła II.
1992 r. Papież Jan Paweł II ogłasza, że potępianie Galileusza za głoszenie heliocentrycznego poglądu, iż Ziemia krąży wokół Słońca (a nie na odwrót), było błędem. Rehabilitacja Galileusza trwała 359 lat.
2002 - 2004 r. - Światem wstrząsa afera pedofilska w USA. Przez 30 lat za wiedzą biskupa Lawa (przyjaciela papieża) i innych hierarchów gwałcone były dzieci. Law zostaje przeniesiony przez papieża do Watykanu, gdzie pełni ważną funkcję. Hipokryzja Watykanu przekroczyła wszelakie granice, ogromna część dochodów Watykanu płynęła (i wciąż płynie) z zysków uzyskanych ze sprzedaży środków antykoncepcyjnych, produkowanych prze pewien instytut farmakologiczny, który jest własnością Watykanu. A jednocześnie papież JP 2 oraz Benedykt XVI krytykują antykoncepcję. Żeby było ciekawiej, pigułkę antykoncepcyjna wynalazł Amerykanin, Stanley Rock (nomen omen skala, opoka!), praktykujący... katolik.

tekst pochodzi z forum pod poniższym linkiem:
http://www.tvn24.pl/1,251...15,0,forum.html
  SAMOWOLA BUDOWLANA !!! Linia en. wysokiego napięcia 110 kV.
Halina i Władysław Chomka
Wioletta i Zbigniew Chomka

Witamy serdecznie

Za chwile zamieścimy oczekiwany wyrok .

I tu nasuwają nam sie słowa- świętej pamięci -babci Stanisławy Furowicz
- Cytuje - KIJU ŚWIĘTY GDZIEŚ SIE PODZIAŁ !!!

Nadmieniamy ,iż w WSA w Warszawie byliśmy reprezentowani przez:

KANCELARIA ADWOKACKA

ANDRZEJ CUBAŁA ADWOKAT

02-786 WARSZAWA, UL. JASTRZĘBOWSKIEGO 24,

TEL./FAX 648-01-95

rokkey
TO SIĘ NAZYWA STRZAŁ MIEDZY OCZY

Sygn. akt: VII SA/Wa 306/08

ODPIS ORZECZENIA NIEPRAWOMOCNEGO

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 13 maja 2008 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym:

Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd

Sędzia WSA Mirosława Kowalska

Asesor WSA Paweł Groński (spr)

Protokolant Joanna Piątek

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 maja 2008 r.
sprawy ze skargi Haliny i Władysława Chomka oraz Wioletty i Zbigniewa
Chomka
na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru
Budowlanego
z dnia 21 grudnia 2007 r. nr 2201/07
w przedmiocie odmowy wydania nakazu rozbiórki.

I. uchyla zaskarżoną decyzję,

II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu
uprawomocnienia się niniejszego wyroku,

III. zasądza od Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru
Budowlanego na rzecz skarżących Haliny i Władysława Chomka kwotę
760 (siedemset sześćdziesiąt) złotych oraz na rzecz skarżących Wioletty
i Zbigniewa Chomka kwotę 760 (siedemset sześćdziesiąt) złotych
tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

WSA/wyr.1 - sentencja wyroku

Sygn. akt VII SA/Wa 306/08

UZASADNIENIE

Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco.
Decyzją z dnia 21 grudnia 2007 r. nr 2201/07 Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, póz. 1071 ze. zm. (dalej kpa) oraz art. 83 ust.2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity - Dz. U. z 2006 r. Nr 156, póz. 1118 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołań Haliny Chomka i Władysława Chomka oraz Wioletty Chomka i Zbigniewa Chomka od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta Siedlce z dnia 2 października 2007 r. nr 76/2007 odmawiającej wydania nakazu rozbiórki linii energetycznej o napięciu 110 kV przebiegającej przez działkę nr geod. 19/4 położoną w Siedlcach przy ul. Piaski Zamiejskie 35, stanowiącą własność Władysława Chomki oraz Haliny Chomki wraz ze zlokalizowanym na niej słupem kratowym, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Z akt postępowania administracyjnego wynika, że wyrokiem z dnia 8 października 2004 r. sygn. akt: l IN SA 1194/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 28 lutego 2003 r. nr 419/03 oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta Siedlce z dnia 28 czerwca 2002 r. nr 33/2002 umarzającą postępowanie w sprawie istniejącej linii energetycznej o napięciu 110kV oraz lokalizacji słupa na terenie działki nr 19/4 w Siedlcach
przy ul. Piaski Zamiejskie 35 stanowiącej własność Władysława Chomki.

Po wydaniu powyższego wyroku decyzją z dnia 23 marca 2005 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Miasta Siedlce nr 31/2005 odmówił wydania nakazu rozbiórki spornej linii energetycznej oraz zrealizowanego na niej słupa kratowego, jednakże decyzją z dnia 20 października 2005 r. nr 830/05 Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, uchylił ww. decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji ze względu na konieczność ustosunkowania się do wniosku strony o dopuszczenie dowodu w sprawie.

W związku z powyższym Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Miasta Siedlce postanowieniem z dnia 20 stycznia 2006 r. nr 2/2006 odmówił uwzględnienia wniosku Władysława Chomki zawartego w piśmie z dnia 7 marca 2005 r. w sprawie powołania biegłych lekarzy specjalności medycznej w celu ustalenia oddziaływania linii energetycznej wysokiego napięcia 110 kV wraz ze słupem kratowym na stan zdrowia mieszkańców budynku mieszkalnego położonego w Siedlcach przy ul. Piaski Zamiejskie 35.

Następnie decyzją z dnia 24 stycznia 2006 r. nr 8/2006 Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Miasta Siedlce odmówił wydania nakazu rozbiórki linii energetycznej.

Po złożeniu odwołania od powyższej decyzji przez Władysława Chomka postanowieniem z dnia 19 czerwca 2006 r. nr 1264/06 organ odwoławczy zlecił Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego Miasta Siedlce przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego w zakresie przedłożenia oryginałów lub poświadczonych za zgodność z oryginałem dokumentów stanowiących podstawę zaskarżonego orzeczenia, tj. decyzji Wojewódzkiej Dyrekcji Rozbudowy Miast i Osiedli Wiejskich w Siedlcach z dnia 19 stycznia 1978 r. (znak: GA.AU - 017/7/7 oraz decyzji Urzędu Miasta w Siedlcach Wydział Gospodarki Terenowej z dnia 20 lutego 1978 r. (znak: GT -822/6/4/7, jak również oryginału lub poświadczonego za zgodność z oryginałem dokumentu świadczącego o tytule prawym do własności nieruchomości gruntowej nr geod. 19/4 położonej w Siedlcach przy ul. Piaski Zamiejskie 35.

Z kolei postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2006 r. nr 1692/06 Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego ponownie zlecił Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego Miasta Siedlce przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego w zakresie ustalenia, czy linia energetyczna o napięciu 110 kV przebiegająca przez działkę nr geod. 19/4 położoną w Siedlcach przy ul. Piaski Zamiejskie 35, wraz ze zlokalizowanym na niej słupem kratowym - znajduje się na terenie, który zgodnie z przepisami o planowaniu przestrzennym nie był przeznaczony pod zabudowę albo przeznaczony był pod innego rodzaju zabudowę oraz przedłożenia dokumentu świadczącego o tytule prawym do własności nieruchomości gruntowej nr geod. 19/4 położonej w Siedlcach przy ul. Piaski Zamiejskie 35, tj. aktualnego odpisu z księgi wieczystej nieruchomości gruntowej nr 19/4 położonej w Siedlcach przy ul. Piaski Zamiejskie.

Po przeprowadzeniu uzupełniającego postępowania dowodowego-w dniu 1 września 2006 r. nr 1405/06 Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił w całości decyzję organu pierwszej instancji z dnia 24 stycznia 2006 r. nr 8/2006 i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

W rezultacie ponownego rozpatrzenia sprawy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Miasta Siedlce decyzją z dnia 4 stycznia 2007 r. nr 1/2007 ponownie odmówił wydania nakazu rozbiórki spornej linii energetycznej wraz ze słupem kratowym, jednakże i ta decyzja - po rozpatrzeniu odwołania Haliny i Władysława Chomka - została uchylona decyzją Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 13 marca 2007 r. nr 729/07, który przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.

Prowadząc ponownie postępowanie organ pierwszej instancji w dniu 11 września 2007 r. przeprowadził rozprawę administracyjną, w trakcie której Władysław i Halina Chomka oraz Wioletta i Zbigniew Chomka i ich pełnomocnik zakwestionowali wiarygodność dokonanych i przedłożonych przez Rejon Energetyczny w Siedlcach pomiarów odległości pomiędzy przewodami, a budynkami oraz pomiędzy słupem a budynkami mieszkalnymi i wnieśli o powołanie przez oraz l instancji niezależnego eksperta celem weryfikacji pomiarów. Natomiast przedstawiciel Rejonu Energetycznego w Siedlcach dołączył do akt sprawy kopię mapy sytuacji trasy linii stanowiący załącznik do decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia 7 sierpnia 1978 r. Ponadto przedstawiciel Rejonu Energetycznego wyjaśnił, iż w trakcie budowy nastąpiło przesunięcie słupa jednakże miało to miejsce z przyczyn niezależnych od inwestora. W miejscu pierwotnego usytuowania słupa rozpoczęta była budowa budynku mieszkalnego przez Halinę i Władysława Chomka. Pełnomocnik skarżących wskazał, iż decyzja o pozwoleniu na budowę jest niekompletna (m. in. brak załączników) oraz stwierdził, iż utraciła ona moc w związku ze zmianą lokalizacji słupa i nie uzyskaniem zajęcia terenu na nową lokalizację.

W dniu 21 września 2007 r. Rejon Energetyczny w Siedlcach zawiadomił, iż odszukana została decyzja o pozwoleniu na budowę z dnia 7 sierpnia 1978 r., w związku z czym przedłożono potwierdzoną za zgodność z oryginałem kserokopię tej decyzji. Niezależnie od powyższego organ pierwszej instancji sporządził również kserokopię oryginałów pozwolenia na budowę z dnia 7 sierpnia 1978 r. znak: GA.AU-018/112/78 wydanego przez Wojewódzką Dyrekcję Rozbudowy Miast i Osiedli

Wiejskich w Siedlcach oraz decyzji z dnia 19 stycznia 1978 r., nr GA.AU-017/7/78, zatwierdzającej plany realizacyjne przebiegu linii energetycznej napowietrzne] 110 kV na odcinkach Mrozy - Kotuń, Kotuń - Siedlcach.

Kierując się powyższymi ustaleniami Powiatowy Inspektor Nadzoru
Budowlanego Miasta Siedlce decyzją z dnia 2 października 2007 r. nr 76/07 odmówił wydania nakazu rozbiórki linii energetycznej o napięciu 110 kV przebiegającej przez działkę nr geod. 19/4 położoną w Siedlcach przy ul. Piaski Zamiejskie 35, stanowiącą własność Władysława Chomki oraz Haliny Chomki, wraz ze zlokalizowanym na niej słupem kratowym.

Rozpatrując odwołanie od powyższej decyzji Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że z ustaleń protokolarnych przeprowadzonych w toku postępowania wynika, iż na wspomnianej działce o nr geod. 19/4 zlokalizowany jest w odległości 5,15 m od naroża budynku mieszkalnego słup stalowy kratowy stanowiący część linii energetycznej 110 kV. Organ odwoławczy podniósł, że w toku postępowania przedstawiciele Rejonu Energetycznego w Siedlcach przedłożyli szereg dokumentów m.in. decyzję Wojewódzkiej Dyrekcji Rozbudowy Miast i Osiedli Wiejskich w Siedlcach z dnia 19 stycznia 1978 r. Nr GA.AU-017/7778 zatwierdzającą plan realizacyjny przebiegu linii energetycznej 110 kV na odcinkach Mrozy - Kotuń, Kotuń - Siedlce, zgodnie z ustaleniami informacji o terenie z dnia 22 czerwca 1976 r. Nr GA.AU-014/137/76. Ponadto w toku postępowania Rejon Energetyczny Siedlce odnalazł decyzję o pozwoleniu na budowę z dnia 7 sierpnia 1978 r. znak: GA.AU-018/112/78 wydaną przez Wojewódzką Dyrekcję Rozbudowy Miast i Osiedli Wiejskich w Siedlcach.

W ocenie organu odwoławczego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Miasta Siedlce wyjaśnił rzeczywisty stan faktyczny sprawy oraz dokonał prawidłowej weryfikacji przesłanek wynikających z art. 37 Prawa budowlanego z 1974 r. Przede wszystkim - zdaniem Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego - ustalono ponad wszelka wątpliwość, że sporna linia została wybudowana legalnie na podstawie pozwolenia na budowę, a w konsekwencji błędne byłoby twierdzenie, że stanowi ona samowolę budowlaną. W związku z powyższym niewłaściwym byłoby nakazanie inwestorowi jego rozbiórki.

Ustosunkowując się do zarzutów odwołujących się Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że sprawy dotyczące naruszenia prawa własności w tym wyrażenia czy też niewyrażenia zgody na budowę obiektu na działce pozostają poza kompetencją organów nadzoru budowlanego, gdyż roszczenia wynikające z naruszeń prawa własności dochodzone są przed sądem powszechnym. Ponadto wyjaśnił, że wina zmiany lokalizacji słupa nie leży po stronie inwestora, co wynika z pisma Zakładu Energetycznego Warszawa — Teren z dnia 8 maja 1979 r. Zmiana ta związana bowiem była z przystąpieniem do realizacji budynku mieszkalnego przez Władysława Chomkę w miejscu przewidzianym pod budowę omawianego obiektu. W wyniku przeprojektowania sporny słup powstał w obecnym miejscu, jednakże fakt przesunięcia nie może również świadczyć o powstaniu obiektu w warunkach samowoli budowlanej zważywszy, iż przesuniecie to poprzedzone było formalnym przeplanowaniem.

Ustosunkowując się do zarzutu dotyczącego oceny technicznej przedmiotowej linii, która zdaniem skarżących nie jest wystarczająca i nie zawiera odpowiednich pomiarów, organ stwierdził, że opinia ta została sporządzona przez uprawnioną osobę ponoszącą odpowiedzialność zawodową, natomiast z treść opinii wynika, że zostały zachowane wszelkie normy i zabezpieczenia konieczne przy realizacji tego typu obiektów co wpływa na fakt, iż linia energetyczna nie stwarza zagrożenia dla ludzi i mienia.

Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi Haliny Chomka i Władysława Chomka oraz Wioletty Chomka i Zbigniewa Chomka do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

W skardze zarzucili zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów postępowania w tym art. 76, 77 kpa, a także 97 § 1 pkt 4 kpa oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa i art. 107 § 3 kpa przez niewyjaśnienie istoty sprawy, w szczególności zaniechanie rozpatrzenia całego materiału dowodowego, błędne przeprowadzenie dowodu z dokumentu urzędowego, brak analizy wszystkich dowodów przeprowadzonych w sprawie oraz odmowę wstrzymania rozpatrzenia sprawy do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia nieważności innych decyzji mających istotne znaczenie dla prawidłowego wydanie decyzji w sprawie niniejszej. Skarżący zarzucili również naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 37 ustawy z 24 października 1974 r. Prawo budowlane przez błędną jego wykładnię w zakresie uznania, iż
przedmiotowa inwestycja została wybudowana legalnie i nie powoduje niebezpieczeństwa dla ludzi lub nie pogarsza ich warunków zdrowotnych. W rezultacie Halina Chomka i Władysława Chomka oraz Wioletty Chomka i Zbigniewa Chomka wnieśli o ^uchylenie zaskarżonej decyzji i utrzymaną nią w mocy decyzji organu pierwszej Instancji oraz zasądzenie od organu na rzecz Skarżących kosztów postępowania sądowego.

W obszernym uzasadnieniu Skarżący podnieśli, iż zaskarżona decyzja została poprzedzona wieloletnim postępowaniem, które początkowo doprowadziło do ustalenia, iż przedmiotowa inwestycja (linia napowietrzna wraz ze słupem kratowym) stanowi samowolę budowlaną, jednakże ustalenie to przestało być aktualne ze względu na odnalezienie decyzji o pozwoleniu na budowę. Zarzucili, że organ odwoławczy nie ustosunkował się do istotnego zarzutu, że przedmiotowa decyzja z dnia 7. sierpnia 1978 r. wraz z aktami sprawy o sygn. GA.AU-018/112/78 Wojewódzkiej Dyrekcji Rozbudowy Miast i Osiedli Wiejskich w Siedlcach powinna być dołączona do akt postępowania, zaś potwierdzanie ‼za zgodność" nie jest w sytuacji kwestionowania autentyczności dokumentu wystarczającą czynnością procesową.

Ponadto Mazowiecki Wojewódzki inspektor Nadzoru Budowlanego nie odniósł się do zarzutu skarżących zawartego w odwołaniu, że decyzja pozwalająca na ‼budowę linii elektroenergetycznej" ma charakter generalny i nie była skierowana do skarżących jako właścicieli działek, a także nie zawiera pozwolenia dotyczącego słupa kratowego, który został zrealizowany.

Skarżący podnieśli, iż pozwolenie na budowę i zajęcie nieruchomości dotyczy zatem innego miejsca niż będące własnością skarżących, natomiast zmiana miejsca inwestycji była istotną zmianą dotyczącą samej inwestycji i dlatego wymagała wydania nowej decyzji. Jednakże organ odwoławczy nie odniósł się do tego istotnego argumentu w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Zdaniem Skarżących niewyjaśnione zostało podstawowe zagadnienie w aspekcie art. 37 ustawy z 1974 r. Prawo budowlane dotyczące niebezpieczeństwa dla ludzi bądź niedopuszczalne pogorszenie ich warunków zdrowotnych realizacją samowoli budowlanej. MWINB nie wskazuje podstawy prawnej uznania, iż to opinia techniczna, a nie medyczna jest wystarczająca dla tej oceny dotyczącej narażenia na niebezpieczeństwo dla zdrowia lub pogorszenia warunków zdrowotnych.

W odpowiedzi na skargę Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne oraz argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, póz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego obowiązującymi w dacie jego wydania.

Podkreślenia przy tym wymaga, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Uwzględniając powyższe kryteria Sąd uznał, iż skarga podlega uwzględnieniu, ponieważ zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego i postępowania administracyjnego, mającym wpływ na wynik sprawy.

Na wstępie należy podkreślić, że-zaskarżona decyzja została wydana w wyniku długotrwałego postępowania administracyjnego, w ramach którego zostało wydanych szereg decyzji administracyjnych, zawierających określone ustalenia faktyczne i prawne. Niewątpliwie zatem Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego dysponował zgromadzonym w niniejszej sprawie obszernym materiałem dowodowym, który w całości powinien być rozpatrzony i oceniony przy uwzględnieniu bezwzględnie obowiązujących reguł procesowych. Nie ulega bowiem wątpliwości, że rozstrzygając w postępowaniu administracyjnym organ administracji publicznej zobligowany jest mieć na uwadze słuszny interes obywateli oraz uwzględniać interes społeczny, w szczególności zaś powinien zmierzać do realizacji zasady prawdy obiektywnej. Dlatego też trafność rozstrzygnięcia w każdym
indywidualnym przypadku wymaga szczegółowego zbadania i rozważenia wszelkich argumentów, które stanowiłyby podstawę do przyjęcia określonego stanowiska. Wydając decyzję organ jest zobowiązany do przestrzegania przepisów kpa, a przede wszystkim do podejmowania wszelkich kroków niezbędnych w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Zobowiązany jest również do wyczerpującego zebrania, rozpatrzenia i oceny całego materiału dowodowego zgodnie z treścią art. 77 § 1 i art. 80 kpa. oraz do uzasadnienia według wymogów określonych w art. 107 § 3 kpa.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy w pierwszej kolejności wskazać, że organy nadzoru budowlanego pominęły niemalże całkowicie dotychczas zgromadzony materiał dowodowy ograniczając się właściwie do ustalenia braku istnienia samowoli budowlanej ze względu na odnalezienie decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia 7 sierpnia 1978 r. znak: GA.AU-018/112/78 wydaną przez Wojewódzką Dyrekcję Rozbudowy Miast i Osiedli Wiejskich w Siedlcach. Tymczasem ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, iż inwestycja polegająca na budowie spornej linii energetycznej wraz ze słupem kratowym zostają zrealizowana niezgodnie z przepisani obowiązującymi w dacie tej budowy. Podkreślenia wymaga, że jednym z istotnych elementów decyzji o pozwoleniu na budowę jest dokładne oznaczenie lokalizacji planowanej inwestycji. Zmiana lokalizacji inwestycji bez odpowiednich zmian w projekcie zatwierdzonym decyzją pozwalającą na budowę stanowi istotne odstępstwo od zatwierdzonego projektuj naruszenie obowiązujących przepisów prawa. Tymczasem w niniejszej sprawie organy ustaliły ponad wszelką wątpliwość, że w trakcie realizacji linii energetycznej i słupa kratowego nastąpiła zmiana lokalizacji słupa związana z przystąpieniem do realizacji budynku mieszkalnego przez Władysława Chomkę w miejscu przewidzianym pod budowę omawianego obiektu. Dla oceny legalności zmiany lokalizacji inwestycji nie ma znaczenia jakakolwiek ‼wina inwestora lub właściciela działki, na którą powołuje się całkowicie niepotrzebnie organ. Wątpliwości budzi także ‼formalne przeplanowanie", które - jak twierdzi Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego -stanowi wystarczający warunek do uznania, że inwestycja została zrealizowana zgodnie z obowiązującymi przepisami. Przepis art. 36 ust. 1 Prawa budowlanego z 1974 r. przewidywał możliwość wstrzymania robót budowlanych w przypadku gdy są one wykonywane m. in. w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę. W decyzji o wstrzymaniu robót budowlanych
organ podawał podaje wstrzymania robót, ustala wymagania dotyczące doraźnego zabezpieczenia robót oraz ich otoczenia oraz określa, jakie czynności i zmiany lub przeróbki należy wykonać w celu uzyskania decyzji zezwalającej na wznowienie robót terminy, w jakich mają być spełnione określone wymagania i warunki. Natomiast w przypadku gdy wspomniane wymagania i warunki nie zostaną spełnione w wyznaczonym terminie, właściwy terenowy organ administracji państwowej mógł wydać decyzję nakazującą przymusową rozbiórkę. Nie ulega natomiast wątpliwości, ze w przypadku ukończonej budowy zastosowanie powinien znaleźć przepis art. 37 ustawy Prawo budowlane z 1974 r. Należy w tym miejscu zaznaczyć, że zarówno ustawa Prawo budowlane z 1974 r., jak też obecnie obowiązujące przepisy prawa nie znają pojęcia ‼formalne przeplanowanie", które Mazowiecki Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał za warunek legalizacji zmiany lokalizacji spornej inwestycji. W świetle powyższego w ocenie Sądu materiał dowodowy zgromadzony w niniejszej sprawie wskazuje na naruszenie przepisów Prawa budowlanego z 1974 r. Dlatego -wbrew twierdzeniom organu - nie można się zgodzić z ustaleniem, iż w niniejszej sprawie ustalono ponad wszelką wątpliwość, że sporna linia została wybudowana legalnie na podstawie pozwolenia na budowę. Fakt odnalezienia decyzji o pozwoleniu na budowę, jakkolwiek ma istotne znaczenie dla ustalenia istnienia samowoli budowlanej nie przesądza o realizacji inwestycji zgodnie z przepisami prawa.

Ponadto w rozstrzyganej sprawie organy nie dokonały prawidłowej weryfikacji przesłanek wynikających z art. 37 ust. 1 Prawa budowlanego z 1974 r. Zgodnie z tym przepisem obiekty budowlane lub ich części, będące w budowie lub wybudowane niezgodnie z przepisami obowiązującymi w okresie ich budowy, podlegają przymusowej rozbiórce albo przejęciu na własność Państwa bez odszkodowania i w stanie wolnym od obciążeń, gdy organ stwierdzi, że obiekt budowlany lub jego część:

1) znajduje się na terenie, który zgodnie z przepisami o planowaniu przestrzennym
nie jest przeznaczony pod zabudowę albo przeznaczony jest pod innego rodzaju
zabudowę, lub

2) powoduje bądź w razie wybudowania spowodowałby niebezpieczeństwo dla ludzi
lub mienia albo niedopuszczalne pogorszenie warunków zdrowotnych lub
użytkowych dla otoczenia.

Organy nadzoru budowlanego orzekające w niniejszej sprawie ograniczyły się wyłącznie do powołania na ocenę techniczną, z której wynika, iż zachowane wszelkie normy i zabezpieczenia konieczne przy realizacji tego typu obiektów co wpływa na fakt, iż linia energetyczna nie stwarza zagrożenia dla ludzi i mienia. Tymczasem powołany wyżej przepis art. 37 ust. 1 pkt 2 stanowi nie tylko o przesłance niebezpieczeństwo., dla ludzi lub mienia, ale także niedopuszczalnego pogorszenia warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia. Spełnienie ostatniego warunku, będącego przesłanka możliwości legalizacji budowy zrealizowanej niezgodnie z przepisami nie zostało w ogóle poddane w niniejszej sprawie analizie organów. To rzeczą organu jest dokonanie oceny, czy w istocie słup kratowy wraz z linia energetyczną zlokalizowany w odległości zaledwie 5,15 m od naroża budynku mieszkalnego nie stanowi niedopuszczalnego pogorszenia warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia, zaś ocena techniczna, na którą powołuje się organ jest jedynie jednym, lecz nie jedynym elementem całego postępowania dowodowego.

Reasumując organy nadzoru budowlanego naruszyły w niniejszej sprawie przepisy prawa materialnego w postaci art. 37 i 40 Prawa budowlanego z 1974 r., a także przepisy postępowania administracyjnego w postaci art. 7, 77, 80 i 107 kpa.

Prowadząc na nowo postępowanie odwoławcze Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zobowiązany będzie do dokonania wszechstronnej analizy całego zgromadzonego materiału dowodowego wraz z ustaleniami poczynionymi m. in. w czasie rozprawy administracyjnej, mając na uwadze ocenę prawna wyrażoną w tym wyroku oraz biorąc pod uwagę wszelkie zgłoszone w odwołaniu przez strony zarzuty dotyczące m. in. szkodliwości oddziaływania spornej budowy na zdrowie mieszkańców. Po dokonaniu właściwej oceny spełnienia wszystkich przesłanek zawartych w art. 37 ust. 1 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego organ powinien rozważyć zastosowanie środków przewidzianych w art. 40 ustawy Prawo budowlanego z 1974 r., stosownie do którego w wypadku wybudowania obiektu budowlanego niezgodnie z przepisami, jeżeli nie zachodzą okoliczności określone w art. 37, właściwy terenowy organ administracji państwowej wyda inwestorowi, właścicielowi lub zarządcy decyzję nakazującą wykonanie w oznaczonym terminie zmian lub przeróbek, niezbędnych do doprowadzenia obiektu budowlanego, terenu nieruchomości lub strefy ochronnej do stanu zgodnego z przepisami.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit a i c) oraz art. 152 i 200 cytowanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.

DZIĘKUJEMY WSZYSTKIM !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Pozdrawiamy serdecznie
Rodzina Chomka

rokkey[/b]
  Referaty
Proszę bardzo. Tak jak mówiłem wstawiam na forum.
Miłej lektury

SĄDY POWSZECHNE

Sądy powszechne rozstrzygają sprawy z zakresu prawa karnego, cywilnego, rodzinnego i opiekuńczego, prawa pracy oraz ubezpieczeń społecznych, które nie są zastrzeżone dla innych sądów.

Wszystkich sędziów sądów powszechnych mianuje Prezydent RP na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa. Sądami kierują prezesi powoływani przez Ministra Sprawiedliwości oraz w zakresie finansowym i gospodarczym Dyrektorzy Sądów Apelacyjnych i Okręgowych oraz Kierownicy Finansowi Sądów Rejonowych - powoływani przez Ministra Sprawiedliwości.

Postępowanie sądowe oparte jest na zasadzie instancyjności. Dzięki temu możliwe jest naprawienie wszelkich uchybień dokonywanych w sądach pierwszej instancji.

Kontrolę nad sądami powszechnymi w zakresie orzekania sprawuje Sąd Najwyższy.

Ustrój sądów powszechnych reguluje ustawa z dnia 20 czerwca 1985r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (Tekst jedn. Dz. U. z 1994r. Nr 7, poz. 25, ze zm.).

Najniższą instancją są Sądy Rejonowe.
Sądy Rejonowe tworzy i znosi Minister Sprawiedliwości po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Sądownictwa w drodze rozporządzenia. Obszar właściwości sądu rejonowego obejmuje obszar jednej lub więcej gmin. W uzasadnionych wypadkach w jednej gminie można utworzyć kilka sądów. Poza siedzibą sądów rejonowych Minister może tworzyć ośrodki zamiejscowe.
W skład Sądu Rejonowego wchodzi prezes, wiceprezesi oraz sędziowie sądu rejonowego. Prezesi sądów rejonowych są powoływani i odwoływani przez Ministra Sprawiedliwości spośród sędziów sądów powszechnych. Odbywa to się na wniosek prezesa danego sądu okręgowego lub z własnej inicjatywy Ministra Sprawiedliwości. Konieczne jest zasięgnięcie opinii kolegium tego sądu (rejonowego).
Sąd rejonowy dzieli się na wydziały (w zależności od potrzeb):
• cywilny,
• karny,
• rodzinny i nieletnich (sąd rodzinny),
• pracy (pracy i ubezpieczeń społecznych w sądach rejonowych mieszczących się w miastach będących siedzibami sądów okręgowych, w których utworzono wydziały ubezpieczeń społecznych),
• ksiąg wieczystych,
• gospodarczy (w sądach rejonowych mieszczących się w miastach będących siedzibami sądów okręgowych),
• grodzki (tzw. sąd grodzki, rozpatruje sprawy o wykroczenia, sprawy o przestępstwa w tzw. trybie uproszczonym i przyspieszonym oraz sprawy cywilne w tzw. trybie uproszczonym )
Instancją odwoławczą od orzeczeń sądu rejonowego jest sąd okręgowy.

Sąd Okręgowy (skr. "SO") – w Polsce sąd powszechny orzekający zarówno w pierwszej jak i drugiej instancji.
W polskim wymiarze sprawiedliwości jest zasadą, że w pierwszej instancji orzeka sąd rejonowy. Sąd okręgowy orzeka jako sąd pierwszej instancji tylko w sprawach o zbrodnie i niektóre występki. Ponadto na wniosek sądu rejonowego sąd apelacyjny może przekazać sądowi okręgowemu do rozpoznania w I instancji sprawę o każde przestępstwo ze względu na szczególną wagę lub zawiłość tej sprawy. Sąd okręgowy uprawniony jest także do wydania listu żelaznego i Europejskiego Nakazu Aresztowania. Instancją odwoławczą od orzeczeń tego sądu jest sąd apelacyjny.
W drugiej instancji sąd okręgowy rozpoznaje apelacje i zażalenia od orzeczeń wydanych w pierwszej instancji przez sąd rejonowy.
Sądy okręgowe tworzy i znosi Minister Sprawiedliwości po uzyskaniu opinii Krajowej Rady Sądownictwa w drodze rozporządzenia. Obszar właściwości sądu okręgowego winien obejmować obszary właściwości przynajmniej dwóch sądów rejonowych. Mogą również być powoływane ośrodki zamiejscowe i wydziały zamiejscowe sądów okręgowych.
Sąd okręgowy dzieli się na wydziały:
• cywilny,
• karny,
• penitencjarny i nadzoru nad wykonywaniem orzeczeń sądowych,
• pracy.
• ubezpieczeń społecznych, (jeśli liczba spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych, rozpatrywanych przez sąd okręgowy jest niewielka to zamiast tego wydziału i odrębnego wydziału pracy, tworzy się wspólny wydział pracy i ubezpieczeń społecznych)
• gospodarczy.

W SO w Warszawie istnieje ponadto:
• Odrębna jednostka organizacyjna do spraw z zakresu ochrony konkurencji, regulacji energetyki, telekomunikacji i transportu kolejowego (sąd ochrony konkurencji i konsumentów)
• Odrębna jednostka organizacyjna do spraw rejestrowych powierzonych temu sądowi na podstawie odrębnych przepisów np. rejestr zawodowy, rejestr partii politycznych (Wydział VII)
• Odrębna jednostka organizacyjna do spraw z zakresu ochrony wspólnotowych znaków towarowych i wspólnotowych wzorów przemysłowych (sąd wspólnotowych znaków towarowych i wzorów przemysłowych)
Sądy okręgowe, jako sądy I instancji są właściwe m.in. w sprawach:
a) co do spraw rozpoznawanych w postępowaniu cywilnym:
- o prawa niemajątkowe i łącznie z nimi dochodzone roszczenia majątkowe, oprócz spraw o ustalenie i zaprzeczenie pochodzenia dziecka oraz spraw o przysposobienie,
- o ochronę praw autorskich czy praw wynikających z patentu,
- o roszczenia wynikające z Prawa prasowego,
- o prawa majątkowe o wartości powyżej 30.000 zł, z wyjątkiem spraw o alimenty, o naruszenie posiadania i o zniesienie wspólności majątkowej między małżonkami,
- z zakresu ubezpieczeń społecznych,
- z zakresu spraw gospodarczych, z wyjątkiem spraw, w których wartość przedmiotu sporu nie przekracza 30.000 zł, czy o wydanie nakazu zapłaty,
- o ubezwłasnowolnienie,
- z zakresu spraw rejestracyjnych: związków zawodowych, partii politycznych, dzienników i czasopism.
b) co do spraw rozpoznawanych w postępowaniu karnym:
- o zbrodnie,
- o określone występki, m.in. popełnione przeciwko pokojowi, ludzkości, czy Rzeczypospolitej.
Organami sądów okręgowych są: prezes, zgromadzenie ogólne sędziów, kolegium sądu okręgowego.
Prezes sądu okręgowego jest powoływany i odwoływany przez Ministra Sprawiedliwości, spośród sędziów sądu okręgowego, apelacyjnego, Naczelnego Sądu Administracyjnego lub Sądu Najwyższego, po zasięgnięciu opinii zgromadzenia ogólnego sędziów danego sądu okręgowego i prezesa właściwego sądu apelacyjnego. Minister nie może jednak ani powołać ani odwołać prezesa sądu okręgowego, jeśli zgromadzenie ogólne sędziów tego sądu wyraziło sprzeciw.
Zgromadzenie ogólne sędziów sprawuje głównie funkcje opiniodawcze, zaś kolegium sądu okręgowego m.in. ustala podział czynności w sądach, zasady przydziału spraw poszczególnym sędziom, ustala projekt listy kandydatów na aplikantów sądowych, rozpatruje wnioski wynikające z wizytacji i lustracji sądów.

Sąd apelacyjny to organ wymiaru sprawiedliwości powołany do rozstrzygania w II instancji spraw z zakresu:
• prawa cywilnego, gospodarczego oraz rodzinnego i opiekuńczego,
• prawa karnego,
• prawa pracy i ubezpieczeń społecznych
z obszaru działania co najmniej dwóch podległych mu sądów okręgowych (obszar apelacji).
Sądy apelacyjne rozpoznają także kwestie szczególne przekazane im bezpośrednio przez ustawę. Są również sądami dyscyplinarnymi dla sędziów.
Sądy apelacyjne utworzone zostały w 1990 r. wraz z przywróceniem przedwojennej, trójstopniowej organizacji sądownictwa. Tak jak wszystkie inne sądy powszechne powołuje je i znosi Minister Sprawiedliwości po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Sądownictwa.
Sądy apelacyjne są tworzone w taki sam sposób jak sądy rejonowe i okręgowe, dla obszaru właściwości obejmującego co najmniej dwa sądy okręgowe. Również w sądach apelacyjnych powoływane są odrębne jednostki organizacyjne w postaci sądów pracy i ubezpieczeń społecznych. Przy Sądzie Apelacyjnym w Warszawie powołano ponadto Sąd Lustracyjny, który jest właściwy w sprawach orzekania o zgodności z prawdą oświadczeń dotyczących pracy lub służby w organach bezpieczeństwa państwa lub o współpracy z tymi organami w okresie od 22.07.1944r. do 10.05.1990r., składanych m.in. przez kandydatów na posłów, senatorów, prezydenta RP, kierownicze stanowiska państwowe, sędziów, prokuratorów.
Obecnie w Polsce jest:
• 11 Sądów apelacyjnych
• 45 Sądów okręgowych
• 323 Sądy rejonowe
Stan Prawny na 1 stycznia 2008 roku.
 



VII Festiwal Polskich Filmów Fabularnych
VII Korpus Cesarstwa Austriackiego
VII Liceum Ogólnokształcące Gdańsk
vii liceum ogolnoksztalcace w poznaniu
VII Dzień Papieski
VII Grupa Lotnicza
VII Komisariat Policji
VII Korpus Pancerny
VII Symfonii A dur
VII Ultima Edition
VII LO Gdańsk
VII LO Poznań
VII LO Szczecin
VII lo Tarnów
VII wiek p n e
  • ohp w czestochowie
  • zle trawienie a bruzdy na paznokciach
  • creative sb live series
  • emreytury rewaloryzacja
  • rozwF3j elektroniki